Oost en Rijk

Uitstraling in het Oostblok

Aangezien de Noord-Europese Laagvlakte wordt gekenmerkt door laagdrempelige stuwwallen, legt een fietsformule voor exploitatie van bergketens het af. Met het krampachtig opstapelen van hoogtemeters blijf je hier aan het kortste eind trekken en het rendement blijft beperkt. Het effect van efficiënt lokaal opwerken blijkt uit de electrabel. Hoewel de meeste recente route bijna 40 % korter is en 25 % minder hoogtemeters heeft, stijgt de klimwaarde (WTR) met 15 %, terwijl de klimkracht (UFL) gelijk blijft. Gezien de reacties in het milieu heeft kernachtig trainen niet altijd een goede uitstraling in verband met de halfwaardetijd.

Electrabel
Traject ALP HVT
Oostblok ’12 41 82
Oostblok ’14 56 122
Oostblok ’16 81 184
Ratio 1,98 2,24
Meltdown in de stadskern

De route Oostblok ’12 bestaat nog uit drie heuvelkernen, geïsoleerd door twee plateaus (Hunerberg en Kwakkenberg). Na het doorontwikkelen met de beschreven opwerktechnieken (OWT 1-4), is de klimsterkte (ALP) met 100 % gestegen en de klimspanning (HVT) met 125 %. Een heuvelkern is afgestoten, terwijl de andere twee zijn versmolten. Het overbruggen van de relatief vlakke delen is gedaan door het opvoeren van de klimspanning. Deze systematische benadering is mede mogelijk gemaakt door de aanwezige straatlantaarns op alle hellingen. Van collectieve lastenverzwaring naar persoonlijke straatverlichting.

Back to top of page