Klim bij Nijmegen

Categorie: Auteurkoersen wielrennen

In 12 jaar (2009-2021) rijd ik 328 wedstrijden bij de trimmers en amateurs van de nationale en vrije bonden, reis per trein en train in de heuvels.

Wielerronde van Rucphen
18 september 2011 – Rucphen

Vandaag in Rucphen de laatste wedstrijd voor het BWF Amateur klassement. Een serie van 15 (18 gepland) open wedstrijden voor Amateurs en Masters, georganiseerd door verschillende wielercomite’s, onder de vlag van de Brabantse Wielerfederatie. Met 15 punten achterstand op de nummer 1 en meer dan 40 punten voorsprong op nummer 3, was mijn 2e plaats zeker. Alleen een hele slechte dag van de nummer 1 (lek, valpartij, lossen, te laat) kon dit veranderen. Toch ging ik, net zoals in Oosterhout en Moerdijk, aanvallen als dit mogelijk was.

Tijdens de start regende het pijpestelen en stond mijn thermometer op 11,6 graden. Gelukkig had ik arm- en beenstukken aangetrokken. Mijn helm, die ik in Moerdijk had laten liggen, lag gelukkig in de jurybus, bedankt! 26 deelnemers aan de start, voor een 3 km lange mooie omloop met een 750 meter lange grindklinkerstrook. De eerste ronde heb ik alleen vooruit gereden, om voor mezelf te bepalen of ik het veilig achtte. Dit was het geval. Na bijgehaald te zijn, heb ik vooraan meegedraaid, af en toe voorsprong gepakt en gaten gedicht. Bij de 2e premiesprint zat ik goed geplaatst, waardoor een passeerbeweging voldeed om 5 renners in te halen (1e). In de nasleep reed een tweemans kopgroep weg.

De georganiseerde achtervolging vanuit het peloton liet even op zich wachten. Voor de 3e premiesprint draaide ik licht vooruit de finishstraat op en kon deze voorsprong vasthouden tot de streep (3e). Toen de ontsnappers gegrepen werden, viel de wedstrijd na een lange schermutseling eindelijk in de plooi. De BWF kampioen vooruit, samen met een renner die de stenen nog harder uit de straat rijdt, dan erin legt. Er achteraan met de nummer 1 van het klassement, oeps.. bijna een bocht gemist. Hij riep “optrekken!” wat ik deed tot +50 km/u. Daarna kon hij uit mijn wiel, met een machtige jump de tweekoppige kopgroep achterhalen. Ik zelf moest passen, dit gaat nog boven mijn pet. Petje af.

Door samenwerking in het peloton kon de kopgroep niet ver weg geraken. Tegelijkertijd deden ploegmaats hun storingswerk prima. Bij de laatste premiesprint zat ik wederom goed geplaatst, nog 2 premies te vergeven: 4e, toch 3 keer 1e van het peloton (tevreden). Bel voor de laatste ronde. Bij het opdraaien van de lange finishstraat zette ik van achter uit aan. Helaas werd ik bijna tegen de stoeprand geparkeerd (niet expres). Tja, vol in de remmen. Dit geknoei is ook precies de reden dat ik liever premiesprints doe en in het begin van de wedstrijd aanval. 15e plaats, geen gegevens over gemiddelde en maximumsnelheid. Wel 2e plaats behaald in het BWF Amateur klassement!
Wielerronde van Rucphen, bron: BWF
Wielerronde van Rucphen, bron: BWF
september 18, 2011
Omloop van Moerdijk
4 september 2011 – Moerdijk

Aan de start stonden 23 coureurs klaar voor 38 ronden tegen de (Moer?) dijk en er weer af door het gezellige dorp. Voor mij was het een maand geleden dat ik een wedstrijd bij de BWF gereden had. De speaker vertelde dat er direct gestart werd met een 3-rondenklassement. De eerste 3 ronden zijn er 3-2-1 punten te verdienen voor de 1e-2e-3e doorkomende renners. Ik had het parcours vooraf verkend en bepaald dat het klimmetje mij wel zou liggen. De wegversmallingen en de klinkers echter niet.

Direct een demarrage van een tweetal renners. Kon er gelukkig bijkomen, was voorin gestart, op dit parcours zou het peloton waarschijnlijk niet intact blijven. De demarranten hielden in, waardoor ik door een hogere achtervolgingssnelheid voorbijschoot. Doordraaien. Na een halve ronde gaf ik het aflossingsteken met mijn elleboog. Niemand in mijn wiel. Ok, dan ging ik voor het 3-rondenklassement. Bij de eerste en tweede doorkomst had ik een voorsprong op het peloton (2 x 3 punten). Vlak voor de derde doorkomst werd ik (uiteraard) bijgehaald, maar slechts ingehaald door een renner (2 punten). Miniklassement gewonnen.

Uitrusten was wel nodig, niet raadzaam. Een BWF koers op een parcours als dit, is als een bak met pingpongballen. Het lukte me nochtans om me voorin te handhaven en te reageren op wegschietende coureurs. In deze koers bleek ook een superpremiesprint te bestaan. Door de binnenbocht de dijk op gehengst en al omkijkend de sprint gewonnen. Later was er nog een, toen ik van kop af kwam, en twee renners wel heel enthousiast zag overnemen. Een derde dacht al goed te zitten, maar ik kon alsnog aanzetten.

Door de sprints was het peloton in twee stukken gebroken. Gelukkig zat ik in de eerste groep van eerst een stuk of 10, later 13 renners. Al rammelend over de klinkers splitste zich weer een kopgroep van 6 man af. Kwam met 7 renners in een achtervolgende groep terecht. Vrij lang werd geprobeerd om de koplopers te achterhalen, vooral door te springen. Toen de koplopers bijna uit zicht waren, werd het wat kalmer en begon men rond te draaien. Voor mij tijd om te herstellen. Hing er nog wel aan.

Het wiel houden en doorschuiven ging niet zo best. Door alle slingeringen, klinkers en verkeersvertragers had ik moeite langs de rij van kop afkomende renners te rijden. Hierdoor liet ik wel eens een gaatje vallen. Wat ik daarna wel weer dichtreed, maar dit kan duidelijk beter. Gewoon een kwestie van vaker doen. Het gerammel op de klinkers deed mij ook geen goed, maar dat zal voor iedereen gelden. Verdere premies en punten voor de leidersprijs gingen naar de kopgroep.

Na heel wat ronden zat ik in tweede positie, maar aan de verkeerde kant van het wiel om over te nemen. Ik durfde echter niet te wisselen van kant: tirade. Iedereen heeft een eigen fiets en die van mij ging er vandoor met 50 km/u. Na 1,5 km was ik weer afgekoeld en heb het later netjes afgetikt. Het gevolg was wel dat de groep van zeven, ineens nog maar vijf man telde. In een tactisch plus conditioneel moeilijke koers, merk ik dat ik ervaring op dit niveau mis t.o.v. de andere coureurs. Wielrennen is duidelijk meer dan alleen hard fietsen. BWF deelnemers doen vrijwel nooit lang moeilijk.

Tijd voor de finale. Met nog twee ronden op het bord trok ik door tegen de dijk op. Later ook losgekomen met een andere renner. Alles werd geneutraliseerd. Van de vijf behoorden twee tot hetzelfde team. In de laatste ronde werd ik op 400 meter van de streep verrast door de snelheid waarmee de vooroprijdende renner de sprint aanging, zat in het laatste wiel. Een coureur ingehaald, de klassementsleider, waar ik dus een punt op inloop. Het verschil in het klassement met nog een wedstrijd te gaan is 15 punten (veel). Gemiddelde snelheid 42,2 km/u, maximumsnelheid 65,2 km/u, 10e in de uitslag.

Wel mijn zwarte Giro Stylus helm en zwarte handschoentjes bij de inschrijftafel laten liggen <– dom. Terug geweest, maar reeds opgeruimd. Heb intussen gemaild.
Omloop Moerdijk, bron: Jeroen Rovers
Omloop Moerdijk, bron: Jeroen Rovers
Omloop Moerdijk, bron: BWF
september 4, 2011
Ronde van Bemmel
28 augustus 2011 – Bemmel

Sinds zomer 2011 laten alle KNWU districten (behalve Zuid Holland) weer renners van vrije bonden toe, buiten het district waar de bond gevestigd is. Dit betekent dat ik nu overal in Nederland wedstrijden kan rijden met een BWF Amateur A licentie. Bij de inschrijving hoefde ik bij de KNWU juryvrachtwagen alleen een chip te huren voor 10 euro, kan em natuurlijk ook gewoon aanschaffen voor 90 euro. Anyway, op de rol in het laatste zomerweekend staan 63 rondjes (75 km) van 1,2 km om kasteel Kinkelenburg i.p.v. om de meer gebruikelijke kerk.

Vooraan opstellen had geen zin, de renners werden opgeroepen aan de hand van het laatste cijfer van hun rugnummer. Met nummer 14 betekende dit achteraan starten. Wel eerlijk, maar een hoop inhaalwerk voor de boeg. B. stond met zijn camera in de aanslag. Zorgen dat ik niet buiten de speedburst zou blijven vallen. In het parcours zat maar 1 scherpe bocht, 2 flauwe en 2 lopende maar krappe afslagen. Volgens watvoorrondje.nl bestond 30% uit klinkers en 70% uit asfalt.

Het naar voren dringen ging in het begin lastig, later beter. Had de kop van het peloton in zicht. Wat ik ook zag dat 3 man (het latere podium) zich hadden losgemaakt. Er achteraan met 50+ km/u dus. Kwam helaas tussen het peloton en de beslissende ontsnapping te zitten (met veel tegenwind). Het vooruitzicht om mezelf als 4e wiel aan de kopgroep toe te voegen, zonder bijdrage, sprak me niet aan. Ik fietste ook met 1 tegen 3 man, tja, gevalletje geklopt op waarde. Tactisch had ik i.g.g. het gevaar gezien en gereageerd. Wel later nog netjes mijn aandeel in de achtervolging toegevoegd. Kopgroep bleef 40 seconden voorsprong houden.

Het deelnemersveld bestond uit pakweg 65 coureurs uit het nationale amateurpeloton. Premiesprints werden verreden voor de eerste 4 doorkomers. De tweede premiesprint kon ik het gat dichten op 3 vooruitgeschoven renners. In 2e positie wachten, wachten, nog meer wachten, bolletje erbij, op 50 meter op 55×11 uit het wiel gekomen en de laatste premie opgepeuzeld. Voorin meedraaien heeft zijn voordelen, zeker ook omdat je na de bochten minder extreem hoeft te versnellen. Kon redelijk mee in dit sterke deelnemersveld. Werd niet gesneden. Wat er aan zat te komen, kwam.

Hoosbuien en niet zo’n beetje. Ik zag ervaren renners direct uitzakken en heb hun voorbeeld gevolgd. Ik gok dat uiteindelijk eenderde van het deelnemersveld niet gefinished is. Een van mijn doelen voor 2011 is “het uitrijden van ook de zwaardere wedstrijden”. Uitzakken? ja, afstappen? nee. Naar de staart van het peloton verhuisd en 3 meter ruimte met mijn voorganger aangehouden. En niet dubbel de bocht door. Een keer over een put gereden, glibber. Dan maar “Rekstok Robbie”. Mijn bril op het mooiste gazon van Bemmel gegooid, deze lag na de koers samen met mijn bidon keurig klaar op een stapsteen. Thanks.

Op een gegeven moment zat er modder in een oog en ik had het koud: bibberen en glibberen. Zorgen dat ik niet op de wegmarkeringen uit het zadel kwam, deze zijn glad, B. moedigde mij aan vanaf de kant. Op 10 ronden voor het eind een bidon met powerranja leeggedronken. Bel voor de laatste ronde…valpartij…6 man in de hekken…er langs en aanzetten…kon nog aansluiten. Op het aflopende stuk naar de finish nog diverse renners gepasseerd en als 25e van de 65 renners uitgekomen (30 man afgestapt!). Mijn hoogste sprintsnelheid ooit: 64,7 km/u, gemiddeld: 41,4 km/u. Tevreden, naar mijn huidige mogelijkheden gereden.
Ronde van Bemmel, bron: Bram van Rens
Ronde van Bemmel, bron: Bram van Rens
Ronde van Bemmel, bron: Bram van Rens
Ronde van Bemmel, bron: Bram van Rens
Ronde van Bemmel, bron: Bram van Rens
Ronde van Bemmel, bron: Bram van Rens
augustus 28, 2011
NK WFN Achtmaal
14 augustus 2011 – Achtmaal

Van de ‘wilde bonden’ (BWF, WVAN, NWB, TMZ en WV Snits) had de Brabantse Wielerfederatie ditmaal de eer om het NK WFN te organiseren. Het comite in Achtmaal koos i.v.m. vergunningen uiteindelijk voor de beproefde 8,2 kilometer lange kronkelige omloop door het buitengebied van Achtmaal, welke 10 maal afgelegd zou worden, een totaal van 82 km. Dit jaar rijd ik normaal 65 km en vorig jaar nog 50 km. Een toelage van 25% dus.

Met de starttijd van 11:15 uur in Achtmaal, stond de eerste trein naar Roosendaal in de planning. Vanaf daar was het nog 15 km per fiets. Wakker…nauwelijks licht…wederom gietende regen…tijd voor muts, winteroverschoenen en regenpak volgens code november. Om mijn fiets nog enigszins gebruiksklaar in Achtmaal te laten arriveren ben ik rustig naar station Mook-Molenhoek gefietst. Gelukkig wel droog in Achtmaal aangekomen.

Voor de inschrijftafel stond een rij van zeker 30 man. Ging druk worden. Zeker, omdat de KNWU geen NK organiseert voor de categorie Amateurs. Bijna 80 coureurs aan de start. Dit leek wel een halve semi-klassieker. Het opspelden van de dubbele rugnummers was ook bijzonder. Bij de start moeite met mijn pedaal, maar kon gelukkig direct met +50 km/u naar voren rijden voor een uitval. Toch leuk voor een kilometer virtueel de eerste amateur van Nederland zijn.

Gezien de afstand, deelnemersveld, ploegentactiek en belang van de wedstrijd was mijn doel het meekomen en uitrijden van deze zware omloop. Het koersverloop was rechttoe rechtaan: af en toe een uitval, met name op de klinkerstrook. Zelf nog een aantal keer meegesprongen en ontsnappers achterhaald indien nodig. Wegens de afwezigheid van harde wind (en geen regen!) en de kronkelvorm van het parcours, kon het nergens op de kant gaan. Dit betekent voordurend naar voren rijden om je te handhaven in het peloton. Meestal reed ik tussen de 10e en 25e positie.

Door onoplettendheid van een renner voor mij raakte ik in de finale van de weg. Gelukkig bleef ik rustig, heb ik toch nog wat aan het veldrijden gehad: Ook door modder kan men fietsen, sommigen zelfs door rul zand. Dwars door de modder in de berm heb in mezelf uit laten rollen en weer de weg opgesprongen. Wel reed ik nu ineens rond de 60e positie. Tjonge, heb de rest van de finale besteed aan het terugwinnen van plekken en ben rond de 20e positie gefinished in de pelotonssprint (kopgroep van 7 sprong laatste 5 km weg). Gezien mijn geringe ervaring met dit soort koersen tevreden. Een leuke kennismaking. De gemiddelde snelheid bedroeg 42,2 km/u en de maximumsnelheid 60,6 km/u.
NK WFN Achtmaal, bron: Paul Suijkerbuijk
NK WFN Achtmaal, bron: N.N.
augustus 14, 2011
Ronde van Oosterhout-Weststad
31 juli 2011 – Oosterhout (NB)

Eerste wedstrijd sinds een maand, gelukkig op een breed industrieparcours met goed lopende bochten. Aangename temperatuur, geen regen en weinig wind. Aan het vertrek stonden 46 coureurs, uit allerlei competities. Hard zou het gaan, dat was zeker. Erg benieuwd welk effect mijn dagelijkse Loperkoning (9 km klimmen op 18 km route) regentrainingen van afgelopen week zouden hebben.

Vorig jaar heb ik in deze ronde door spoorellende noodgedwongen mijn eerste keer met de BWF Amateurs meegereden, in stromende regen. Destijds werd ik gedubbeld, omdat ik vanaf Tilburg in alle haast al de nodige energie verspeeld had. Op de heenweg naar het parcours op het industrieterrein van Oosterhout werd ik deze keer onbedoeld begeleid door een collegarenner, maar de weg weet ik nu.

Nog voor de wedstrijd hoorde ik mijn naam roepen en zag een renner en vader, die ik beide van het parcours op Lindenholt kende, staan. Even bijgekletst en naar de start gereden. Bij het opstellen op de eerste rij terecht gekomen. Start…snel inklikken…hoorde wat gerommel achter mij van misklikkende pedalen…gas geven dus. Toen ik een halve ronde later achterom keek was slechts 1 renner mij gevolgd en het peloton zag ik niet meer.

Tja, er stond weinig wind, dus samen draaien dan maar. De samenwerking ging bijzonder soepel. Punten voor de leidersprijs lagen op zijn stuk, dus dat liet ik zo. Wanneer je deelt en wordt bijgehaald, heb je allebei te weinig. Met boven de 43 gemiddeld zijn we 10 ronden, tot de eerste premiesprint, voorop gebleven. Daarna kwamen er 6 hardrijders aansluiten en ging het gemiddelde naar +44 km/u. Wel mijn aflossingen kunnen doen, maar dit ging wel erg hard.

Halfkoers hadden we het peloton weer te pakken, nu ging het lastig worden, want steeds als er coureurs wegsprongen liep je het risico dat er een van de kopgroep bijzat. Daarnaast moest ik er voor zorgen niet naar achteren gedrongen te worden. Bij de volgende premiesprint mocht het peloton ook meesprinten. Als eerste de bocht door, aanzetten, gat, zitten, aanzetten, naar links: binnen.

Drupsgewijs ontsnapten nu renners van het peloton en 2 man van de kopgroep staken onhoudbaar over. Rijden voor de 3e plek. Nadat het peloton afgesprint was, moesten de 2 kopgroepen nog 5 ronden. Intussen had ik kramp gekregen, dit zou een zware finale worden. Bij reageren op een uitlooppoging gaf ik een latende renner in de binnenbocht te weinig ruimte toen buitenom kwam. Ga ik niet meer doen. Deze renner werd uiteindelijk 3e.

Een volgende demarrage voor plek 4 konden de overige 4 niet counteren. Het werd dus een groepssprint voor plek 5 t/m plek 8. Intussen had ik door de vroege ontsnapping met 2 man, de aansluitende met 8 man en de 3 premiesprints geen versnelling meer over. Door kramp kreeg ik alleen 55×11 rond (langzaam). Bij het ingaan van de laatste bocht de sprint van kop af aangegaan in de hoop dat de andere 3 ook moe waren, maar nee, ze kwamen er makkelijk overheen. Gemiddelde: 44,5 km/u, maximum: 56,7 km/u, 8e van de 46 renners. Zeer tevreden.
Ronde van Oosterhout-Weststad, bron: Jeroen Rovers
Ronde van Oosterhout-Weststad, bron: Jeroen Rovers
Ronde van Oosterhout-Weststad, bron: Jeroen Rovers
juli 31, 2011
Omloop Liesbos
3 juli 2011 – Breda

Gemiddelde snelheid: 41,5 km/u. Maximumsnelheid: 61,2 km/u. 32 renners aan de start van een 4,5 km lange prachtige omloop. Wel veel wind op de kant. Het hele peloton bleef uiteindelijk bij elkaar (behalve de winnaar), dus dat werd een massasprint. In eerste instantie zat ik goed geplaatst, maar in de bochtige laatste kilometer heb ik geen risico genomen: 14e plaats. 2e positie in klassement gehandhaafd.

Na een aantal wedstrijden achter elkaar afgelopen week niet veel getraind. Zeker de westrijden in Hoeven en Rijen hebben hun tol geeist. Voor vandaag had ik maar 1 doel: uitrijden bij de eerste 15 en een premiesprint meepakken. Daarvoor was het nodig op het slingerende open stuk achter op het parcours steeds goed geplaatst te zitten. Hier werd namelijk bijna elke ronde een aanval geplaatst.

Nieuwe pedalen en ketting, fiets afgesteld en overschoenen aan. Trainingsmaat B. stond bij de finish klaar met mijn reservefiets, zodat ik in het geval van een lekke band, of andersoortige pech snel kon wisselen (thanx!). Behalve de premiesprint heb ik me deze zondag beperkt tot gaatjes dichtrijden en volgen. De teller ging regelmatig boven de 50 km/u in dit sterke deelnemersveld met een aantal ploegen van 3 of 4 man. Doel gehaald, in zo’n omloop moet je niet gaan experimenteren, want je ligt er zo af: tevreden.
Omloop Liesbos, bron: BWF
Omloop Liesbos, bron: Bram van Rens
Omloop Liesbos, bron: Bram van Rens
juli 3, 2011
Ronde van Rijen
26 juni 2011 – Rijen

Klinkers, 1200 meter parcours en 6 krappe bochten. Met 55 ronden komt dit op een bochtentotaal van 330! Een bochtenwonder als ik verliest minimaal 5 meter in de 2 lastigste bochten. Aan de start stond ik al op een halve ronde achterstand ;-). De wind was nagenoeg afwezig, dus intervallen was het devies; en niet in de weg rijden. Mooi weer, dat zou het worden vandaag, maar wel bedompt. 20 coureurs aan de start.

Bij het inrijden had ik al gemerkt, dat met al dat gedraai, het zaak was om energie te sparen voor het laatste deel van de koers. Op dit rondje zou de boel gegarandeerd uiteen klappen. De eerste helft van de wedstrijd heb ik achter aangepikt, na een keer een versnelling op kop geplaatst te hebben, waarna ik direct klem kwam te zitten in een rechtse bocht met gevloek tot gevolg.

Achteraan rijden is link, er zat echter niets anders op. En jawel: gelost met een handvol renners. Op een of andere manier, en niet door mijn inspanning, kwamen we toch weer aansluiten bij het peloton. Toch maar naar voren. Premiesprint voor drie in aantocht, zou ik in ieder geval nog iets hebben. Twee man weg en vier man voor mij, snel op de elf, rotbocht door en aanzetten over de klinkers, o-ja, put, springen. Gehaald.

Het spel van ontsnappingen en aan de rekker leggen ging door met als resultaat dat het peloton in drie stukken brak. Ik zat in het laatste deel. Op een gegeven moment sneed ik op kop de rotbocht aan en hoorde ik achter mij: “de bocht inkijken”. Dat was het, ging gelijk een stuk beter. Doordat ik beter door de bochten ging had ik energie genoeg om samen met een andere renner het 300 meter grote gat naar de tweede groep te dichten. Mhm.

De nationale WFN kampioen zat ook in deze groep en het was wachten op het moment dat hij met hoge snelheid de oversteek naar de kopgroep ging maken. Tjak! mee met die handel. De snelheid liep snel op richting 55 km/u, aanhaken en niet overnemen, dit ging rap zo. Na een ronde kwam de kopgroep al in zicht, beter. Laatste stukje wel dichtgereden. Finale. Geen goed idee om mezelf (en anderen) klem te zetten in de laatste bocht. Ben als zevende gefinisht van de kopgroep van tien. Maximum snelheid: 60,7 km/u, gemiddelde snelheid: 41,8 km/u.
Ronde van Rijen, bron: BWF
Ronde van Rijen, bron: Jeroen Rovers
Ronde van Rijen, bron: Jeroen Rovers
juni 26, 2011
Ronde van Hoeven
19 juni 2011 – Hoeven

Regen….geen regen…..regen…..geen regen. Tja, nat werd je toch vandaag, of je nu boodschappen doet, of gaat koersen. Vandaag een mooie driehoekige, 4 km lange polderomloop buiten de bebouwde kom van Hoeven. Wind zou zeker een rol spelen, regen ook, kijken of ik deze wedstrijd uit kan rijden. Armstukken, beenstukken en overschoenen in de wedstrijdtas en hopen dat mijn fiets een beetje goed aankomt, zonder dat de ketting, velgen en remmen vol zand zitten.

Koud was het niet, een graad of 15, buienradar zal goede zaken gedaan hebben vandaag. Vorig jaar probeerde ik in de laatste ronde, in een alles of niet poging, voorop te blijven bij de BWF trimmers. Achter op het parcours is echter een rechte weg langs een aantal stallen waar de wind pal tegen stond, zo ook vandaag. Tegen is echter niet “op de kant”, dus degene die zo stom is om voorop te rijden is de sigaar.

Op de heenweg al een andere renner tegen het lijf gefietst, die speciaal de omlopen uitkiest. 23 amateur starters vandaag, het merendeel categorie polderbeul. Vandaag had ik mij voorgenomen om niet aan de rekstok te gaan hangen en vol gas te geven, uitstappen? Jammer dan. Toen 3 man het hazenpad gekozen hadden en een andere renner in de achtervolging ging op het slingerende stuk wind mee/tegen, ging ik in mijn eentje er achteraan op de grootste versnelling. Ze zullen toch moeten kiezen achter wie ze aanfietsen, misschien lieten ze me lopen. Ben geen erkende polderbeul, maar nee.

Toen ik overlopen werd riepen ze: “ we zijn los” , OK, was dus toch ergens goed voor. In de polder betekent dit dat de rest niet meer terug komt. De ontsnapten trokken evenwel goed door. Telkens als we in de buurt kwamen zetten ze weer aan. Zeker op het stuk wind tegen was niemand van de achtervolgers geneigd hard op kop te rijden. De tussenkomende premiesprint voor de eerste 5 meegepakt met plaats 4, maar het jagen mocht nu wel eens afgelopen zijn. Na een stuk hoge snelheid op kop wind mee, uiteindelijk, doende alsof het een helling was, het gat wind tegen gedicht en mijn fiets voor het duo koplopers geparkeerd.

Direct een nieuwe forse uitlooppoging van een ploegmaat van de ex-koplopers , die natuurlijk niet had hoeven rijden. Niet aan mij. Na een tijdje op mijn lazer gehad van de achtervolgingskapitein dat ik niet zo hard op kop moest fietsen. Ja, ongelukje, zag een wiel achter mij, maar daarachter zat blijkbaar niets. Geen probleem. Blijkbaar nog een premie meegepakt. Tijd voor de eindsprint. Wegens de gevaarlijke bocht ging ik op kop rijden, om niet vol remmend deze aan te moeten snijden. Treintje kwam langs, nou ja prima. Nog 3 man ingehaald in de eindsprint dus 7^e plaats. Uitgereden! Daarna nog even gezellig nagepraat met enkele renners in het cafe, wat als permanence diende. Net zo belangrijk. Gem: 39,7, max: 58,2 km/u.
Ronde van Hoeven, bron: BWF
Ronde van Hoeven, bron: BWF
Ronde van Hoeven, bron: BWF
juni 19, 2011
Ronde van Lepelstraat
12 juni 2011 – Lepelstraat

Op de amateurkalender van district Zuid West stond vandaag ook een KNWU wedstrijd in Oudenbosch, in de buurt dus. Daarom had ik afgelopen week gemaild met de BWF, of de koers in Lepelstraat wel doorgang zou vinden. Ik was niet de enige. Gelukkig hielden het bestuur en organisatie de poot stijf. Met het opmaken van de BWF kalender was er nog geen sprake van een KNWU wedstrijd. Beter, een gezellige dorpsronde van 1800 meter met 4 mooie goedlopende bochten en klinkers in de finishstraat. Niet om de hoek en spooronderhoud, maar wel mooi weer en vrije dagen door Pinksteren.

Aan de start stonden slechts 10 amateurrenners. Nou ja, iedereen prijs, laten we maar zeggen. Het regelmatigheidsklassement gaat voor de helft over klasseringen. De andere helft gaat over regelmaat in deelname. Zeker nu halverwege het seizoen een kwestie van motivatie, planning en fitheid. Het was kermis in Lepelstraat en het publiek kwam niet voor niets. Het tienkoppige peloton ging er voor zorgen dat er gekoerst werd. De jury had besloten om de afstand met 10 kilometer in te korten. Wel bleven de 5 premiesprints gehandhaafd.

Direct vanaf de start werd gedemarreerd. Ik was mee, de benen voelden echter niet super. Zaak om te focussen op de premiesprints en op de renner met 3 punten achterstand in het BWF amateurklassement. Een uitgelezen kans om rechtstreeks te duelleren met deze rappe man. De eerste premiesprint lukte het me niet, geen nood, er was premie voor de eerste 3. Daarna heb ik door de jacht op de koplopers niet deelgenomen aan de 2e premiesprint.

In de 3e premiesprint was ik de snelste van de achtervolgers, premie nummer 2. Zo’n sprint kost kracht dus toen er 3 groepen ontstonden zat ik in de laatste. Met weinig deelnemers moest iedereen aan de bak. Status: 8 kikkers in de kruiwagen en 2 weg. Een van de rouleurs greep voor de 4e premiesprint zijn kans door halverwege de ronde van achteruit te demarreren. Ik kwam op dat moment van kop, maar kon met een jump aanpikken, zonder dat hij het in de gaten had. Hij trok dus door terwijl ik in zijn wiel zat. Tja, opschakelen en 10 meter voor de streep nog een jump. Geen schoonheidsprijs, wel premie.

Leuk dat premiejagen, maar de anderen gingen aan de boom rammelen. Een derde renner slaagde erin om aan te sluiten bij de 2 koplopers. De 5e premiesprint was voor de eerste 5 renners, 3 weg, ik kwam als 4e over de streep. Tijd om te drinken. Bril zat vol zout dus die kon af, was goed gaar. De rappe man op 3 punten achterstand in het klassement had dit goed in de gaten. Hij trok flink door. Ja, dat hoort erbij, voortaan mijn bril ophouden, kon ternauwernood aanpikken. Iedereen vond het mooi geweest nu en draaide keurig met korte beurten de koers uit.

In de laatste ronde sprong een coureur weg, podiumplaatsen waren al vergeven. Ik ging er i.g.g. niet achteraan. Ik wilde een laatste krachtmeting in de eindsprint. Als eerste de bocht door….de klinkers op….schakelen en aanzetten van kop af….link, met een sprinter in je wiel….accelereren met die hap….zitten opschakelen en kijken….had hem uit het wiel gereden….het was nog niet gedaan….nog een keer staan dan maar….ik zag dat hij op stoom kwam….laatste keer aanzetten….net gered! Tevreden, een punt uitgelopen i.p.v ingeleverd. Wel nogal resultaatgericht gereden.
Ronde van Lepelstraat, bron: N.N.
Ronde van Lepelstraat, bron: N.N.
Ronde van Lepelstraat, bron: N.N.
juni 12, 2011
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei
29 mei 2011 – Breda

Waar vorig jaar het BWF kampioenschap betwist werd op het polderparcours tussen de bonenvelden van Chaam, stond in 2011 een supersnel asfaltrondje van 1000 meter, met relatief brede wegen op het programma. Met de regen van vorig jaar, kon ook het weer niet tegengestelder, kortom: 260 keer sturen, kort optrekken en uitrollen in een stadsomgeving met lopende, droge en geveegde bochten. Dat leek me wel wat.

Aan de start van de Ronde van de Blauwe Kei stonden weliswaar 31 amateurs, maar daarvan konden slechts 9 kampioen van de Brabantse Wielerfederatie worden. Dit heeft te maken met het feit dat BWF wedstrijden, zoals het een ‘wilde bond’ betaamt, ook bevolkt worden door KNWU, TMZ, WVAN en NWB licentiehouders. Altijd een mooie mix van renners die zin hebben om die specifieke wedstrijd te rijden.

Vanaf de start werd door het peloton direct begonnen aan het spel van ontsnappen, bijhalen en stilvallen. Beter. Niks op het kantje, niks harmonica. Wel wind tegen in de finishstraat, dus de eenzame aanvallers in de eerste helft van de wedstrijd waren in het nadeel. Zelf heb ik in deze fase 3 ronden alleen vooruit gereden. Trainingsmaat B. stond namelijk klaar met zijn camera om het door hem ontworpen snelpak, met zijn naam erop op de camera vast te leggen.

Mooi, dat zat erop. Het middenstuk van de wedstrijd werd voor mij gedomineerd met volgen en de heftige intervallen door aanvallen van de gevestigde teams te overleven. Rits van mijn snel(kook)pak open en mijn helm wat losser. Tot nu toe zat ik er nog steeds bij. Wat mij dit jaar opgevallen was op de criteriumparcoursen, is dat renners deze met dezelfde rijstijl afwerkten als polderomlopen. Hier zat een mogelijkheid. Zelf rijd ik zo lang mogelijk licht en wissel ik vaak van houding met als beloning af en toe de 13.

Toen de in mijn ogen beslissende aanval vertrok ben ik er op de 11 langs het peloton met 55 km/u naar toe gereden. Ik wil alleen in een aanval zitten als ik ook wat bij kan dragen. In mijn geval is dat het snel uitbouwen van de voorsprong met hogesnelheids- kopbeurten en tussendoor herstellen. Dit gebeurde. Met 9 man los en het peloton uit zicht. Ik ging i.i.g. voor een top 10 klassering, maar tijdens het rondjes rijden realiseerde ik mij dat er slechts 3 BWF licentiehouders bij zaten.

Toen 3 andere renners ontsnapten, koos ik voor krachten sparen, ik reed immers op krediet. Ook toen de WNF kampioen (ook BWF licentiehouder) naar de 3 toe reed, moest ik passen en dit gaf ik ook bij mijn medeaanvallers aan. Ik zat aan mijn limiet en vond het wel mooi geweest. 6 ronden voor het einde kreeg ik last van kramp. Jammer dan, schoen losser en sporadisch overnemen, met de belofte de sprint als eerste aan te gaan. Achteraf was ik niet de enige met kramp, wist ik veel.

In de daguitslag eindige ik als 7^e, maar van de BWF licentiehouders eindigde ik als 2^e! Top 10 en ook nog podium. Uitermate tevreden. Je moet binnen je grenzen blijven, maar af en toe moet je ze ook overschrijden. Dit is goed afgelopen. Andere scenario’s: lossen uit de kopgroep, of alleen kunnen aanklampen met witte knokkeltjes. De 5 korte heuvelstrainingen van afgelopen week hebben hun effect niet gemist. Max: 59,7 km/u.
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
mei 29, 2011