10 april 2016 – Breda
Een aantrekkelijke koers om te rijden vandaag, deze keer een A-koers op het industrieterrein Moleneind, dat normaal gebruikt wordt voor de trainingswedstrijden van de Brabantse Wielerfederatie.
Categorie: Klimstorie wielrennen
Altijd historisch, bij tijden verantwoord, maar uitstekend op de hoogte en toch vlakbij? Klimstories uit ons binnenste buitenland en andersom.
-
Rijsbergen-Oekel
3 april 2016 – Rijsbergen
Haspelen aan de staart van de stoet, beelden door vaste BWF fotograaf/jurylid Ad de Bruijn. Voor het eerst in 21 maanden weer een koers bij de amateurs gereden. Een prachtige omloop in Rijsbergen.
-
Ronde van Varsseveld
29 juni 2014 – Varsseveld
Stromende regen en een smal, slingerend en glibberig rondje door het centrum van Varsseveld. Hoewel dit een nationale koers betreft, staat er nog geen twee dozijn renners aan de startlijn. De connectie tussen MyLaps en de KNWU blijkt niet bijzonder solide. Voor de tigste keer kan de jury mijn chipnummer niet vinden in de wielerpc. Dat ding heeft nota de bene de prijs van een smartphone, maar lijkt net als de OV variant, inmiddels gestolde vooruitgang. Het komt gewoon niet over. De tijd van experimenteren met ICT ligt achter ons. Hij doet het wel, of hij doet het niet. Kort samengevat heeft iedere deelnemer een eenvoudige rondeteller van 100 euro met tie-wraps op zijn fiets gesnoerd. Elke keer als die deelnemer langs de finishlijn snort, telt de ontvanger een rondje erbij. Ik rijd de koers uit in de stortregen en nadat ik met onverwachts grote moeite mijn vrije bond licentie weet terug te krijgen, besef ik dat mijn sportieve toekomst niet bij koersen als deze ligt. Het sluit simpelweg niet aan bij mijn hedendaagse sportbeleving.
-
Ronde van Elden
15 juni 2014 – Elden
Snelle koers over 80 kilometer met een startveld van Elite, Beloften en Amateurs, waarbij ik als 38e van de 51 deelnemers eindig. Het parcours kent een korte beklimming tegen het viaduct van de Brinksestraat, dat met hoge snelheid wordt bedwongen en geen noemenswaardige problemen oplevert, ook niet in deze categorie.
- Brinksestraat (4.1 Wegviaduct): 3-4 % – 50 ZWI – 1 UFL
-
De Zes Bochten Ammerzoden
9 juni 2014 – Ammerzoden
Vier dingen waar ik niet bijzonder veel van houd: veel bochten, gladde bochten, klinkers en hitte. Dit alles tegelijk in De Zes Bochten van Ammerzoden. Een veilig stenen regenwoud voor de criteriumtijger, of de leeuw met rode blokjes. Ik zie de bui al letterlijk hangen, maar ga zowiezo van start, dan maar iets rustiger aan, gaat prima. Nadat de kopgroep ontsnapt is daalt het tempo naar een niveau, waarop ik de ondingen van rondingen wel kan maken. Vorig jaar was ik 13e in lekker koel weer, dit jaar 14e in de hitte. Het maakt uiteindelijk dus bar weinig verschil. De koers is overigens echt een aanrader. Je moet je beperkingen kennen en geen gekke dingen doen.
-
BWF Kampioenschap Rijsbergen
1 juni 2014 – Rijsbergen
Op een meer dan 5 kilometer lange omloop over rechte ontginningswegen rond Rijsbergen wordt dit jaar het kampioenschap van de Brabantse Wielerfederatie betwist. Zelf ben ik sinds 2014 met het oog op koersen in Duitsland aangesloten bij de NWB, maar de wedstrijden om de geblokte trui zijn altijd speciaal om mee te rijden. Tegen de 40 coureurs staan aan de startlijn voor 12 omlopen. De wind is afwezig, de zon schijnt volop. Vaak wordt er bij deze omstandigheden gesproken van een “te makkelijk parcours”. Of dat zo is weet ik nog zo net niet. Het goed positioneren is minder belangrijk, uit de wind rijden eveneens en de bochtenratio ligt ook vele malen lager. Met een groot speelveld komt het veel meer aan op eigen kwaliteiten. Bij een gesloten categorie van amateurs blijken die eigenlijk zeer dicht bijeen te liggen en de koers eindigt in een wonderbaarlijke massasprint, waarbij het voorste dozijn mannen tegelijk rijdt op een stuk weg, waar niet eens de helft op past. Blijkbaar kunnen ze in de koers stiekem prima met elkaar door een deur, alhoewel de interpretatie over hoe men deze voor een ander open houdt kan verschillen. Strikt in de leer tegenover stoom afblazen en engelengeduld versus hagepreek. Voet bij stuk houden over een voetstuk en een standbeeld voor de organisatie. Veel tam-tam over de wilde bond, maar uiteindelijk loopt het allemaal wel los op deze prachtige dag.
-
Kasteelronde van Mill
25 mei 2014 – Mill
Prima weer in de vijfde Kasteelronde van Mill. Deze keer ook met een zogenaamde Funklasse. Een wedstrijd over 35 kilometer bedoeld voor wielrenners zonder licentie, woonachtig binnen een straal van 25 kilometer. Hier staat trainingsmaat Bram aan de startlijn. Het peloton bestaat uit bijna 60 renners, die de eerste ronden geneutraliseerd afleggen. Hierna schiet de snelheid omhoog naar soms boven de 40 km/u gemiddeld. Bram komt ertussen te rijden, maar vindt later aansluiting bij een achterop komende groep en rijdt de koers reglementair uit. Klassen zijn bij wielrennen tamelijk arbitrair, maar het onderscheid kan naar mijn mening wel degelijk gemaakt worden door de afstand. Een verdeling van 35-50-65, of 30-50-70 kilometer werkt prima. De Funklasse bestaat al langer bij het mountainbiken en is daar een groot succes.
Na de 50 kilometer van de Sportklasse, staan om 16.00 uur 45 Amateurs klaar voor 65 kilometer koers. Omdat de meeste renners in april en mei hun piek plannen, verwacht ik een wedstrijd, die toch af en toe stilvalt. Het is al een stuk minder warm dan rond het middaguur, maar de wind staat iets tegen in de finishstraat. Een ontsnapping komt desondanks vrij snel tot stand. In het relatief kleine peloton kan ik goed volgen, ook als er af en toe een flinke snok aan gegeven wordt. Later kan ik mezelf naar voren wurmen op het smalle parcours en een kleine bijdrage leveren in de achtervolging. Op drie ronden voor het einde smelt alles weer samen. Op de bel van de laatste ronde plaats ik op enige afstand van een andere renner, een slotaanval. Met een halve ronde te gaan wordt ik bijgehaald door het peloton, maar weet toch nog als 24e te finishen.
-
Ronde van Rossum
14 mei 2014 – Rossum
De Ronde van Rossum is een opnieuw in gang gezette, zeer goed georganiseerde koers, die in de tweede editie bijna zeventig deelnemers aan de start ziet bij de Amateurs. Zelf krijg ik nummer 13 uitgereikt, welke ik maar op de kant opspeld. Ook vandaag is de temperatuur weer ver boven de twintig graden gestegen. Zonder bidons fietsen is in ieder geval niet aan te raden. Achteraan gestart merk ik al vrij snel dat het er vandaag niet inzit. Het grote peloton harmonicaat over het 1800 meter lange, maar smalle parcours met vier scherpe bochten op de kopse kanten en een hoge snelheidsbocht halverwege de terugweg over de klinkers. In een groep van een man of tien rijd ik de koers uit en eindig op een 54e plaats. Tijd voor de pasta.
-
Ronde van Stokkum
4 mei 2014 – Stokkum
De geplande wedstrijd voor vandaag was eigenlijk de Ronde van Bosschenhoofd, georganiseerd door WV Avanti onder auspicien van de Brabantse Wielerfederatie. In theorie althans. Door plotselinge logistieke problemen kan de startplaats niet door mij worden bereikt. Dat wordt zoeken naar een alternatieve wedstrijd, waar ik nog op tijd aan de start zou kunnen verschijnen. In het Gelderse Montferland ligt Stokkum in het dal tussen Elten en ‘s-Heerenberg. Op een bochtig parcours geheel bedekt met zwaar lopende grijze grindklinkers start om 15.15 uur een wedstrijd voor amateurs over 80 kilometer. Dat is 33% meer dan waar ik rekening mee heb gehouden en het aantal bochten per kilometer is meer dan het dubbele. Tja, toch maar proberen. De zon schijnt en de omgeving is prachtig.
Bijschrijven is geen probleem. Tijdens het opstellen trekken renners een kaart uit de hand van een rondlopend jurylid om de startvolgorde te bepalen. Normaal starten bijschrijvers achteraan. Direct vanaf de eerste ronde gaat het peloton op een lint en ik merk al snel dat door het niet afhoudende hobbelen op een stijf aluminium frame en draaien op een 55 het een zware 2 uur gaan worden, zonder bidonnen met water. Geen match. Het leukste deel van het parcours is de oplopende zijde, de bocht aan het einde daarvan het lastigst, aan de staart. Omdat beslissende ontsnapping niet tot stand komt blijft de snelheid hoog. Na 60 kilometer is ineens de tank leeg en ik moet net als de helft van het peloton eerder, laten lopen. Op hangen en wurgen weet ik wel uit te rijden op een prima en veilig parcours, waarbij positionering de doorslag geeft.
Klim bij Nijmegen 