Klim bij Nijmegen

Categorie: Klimstorie wielrennen

Altijd historisch, bij tijden verantwoord, maar uitstekend op de hoogte en toch vlakbij? Klimstories uit ons binnenste buitenland en andersom.

  • NK WFN Achtmaal

    14 augustus 2011 – Achtmaal

    Van de ‘wilde bonden’ (BWF, WVAN, NWB, TMZ en WV Snits) had de Brabantse Wielerfederatie ditmaal de eer om het NK WFN te organiseren. Het comite in Achtmaal koos i.v.m. vergunningen uiteindelijk voor de beproefde 8,2 kilometer lange kronkelige omloop door het buitengebied van Achtmaal, welke 10 maal afgelegd zou worden, een totaal van 82 km. Dit jaar rijd ik normaal 65 km en vorig jaar nog 50 km. Een toelage van 25% dus.

    Met de starttijd van 11:15 uur in Achtmaal, stond de eerste trein naar Roosendaal in de planning. Vanaf daar was het nog 15 km per fiets. Wakker…nauwelijks licht…wederom gietende regen…tijd voor muts, winteroverschoenen en regenpak volgens code november. Om mijn fiets nog enigszins gebruiksklaar in Achtmaal te laten arriveren ben ik rustig naar station Mook-Molenhoek gefietst. Gelukkig wel droog in Achtmaal aangekomen.

    Voor de inschrijftafel stond een rij van zeker 30 man. Ging druk worden. Zeker, omdat de KNWU geen NK organiseert voor de categorie Amateurs. Bijna 80 coureurs aan de start. Dit leek wel een halve semi-klassieker. Het opspelden van de dubbele rugnummers was ook bijzonder. Bij de start moeite met mijn pedaal, maar kon gelukkig direct met +50 km/u naar voren rijden voor een uitval. Toch leuk voor een kilometer virtueel de eerste amateur van Nederland zijn.

    Gezien de afstand, deelnemersveld, ploegentactiek en belang van de wedstrijd was mijn doel het meekomen en uitrijden van deze zware omloop. Het koersverloop was rechttoe rechtaan: af en toe een uitval, met name op de klinkerstrook. Zelf nog een aantal keer meegesprongen en ontsnappers achterhaald indien nodig. Wegens de afwezigheid van harde wind (en geen regen!) en de kronkelvorm van het parcours, kon het nergens op de kant gaan. Dit betekent voordurend naar voren rijden om je te handhaven in het peloton. Meestal reed ik tussen de 10e en 25e positie.

    Door onoplettendheid van een renner voor mij raakte ik in de finale van de weg. Gelukkig bleef ik rustig, heb ik toch nog wat aan het veldrijden gehad: Ook door modder kan men fietsen, sommigen zelfs door rul zand. Dwars door de modder in de berm heb in mezelf uit laten rollen en weer de weg opgesprongen. Wel reed ik nu ineens rond de 60e positie. Tjonge, heb de rest van de finale besteed aan het terugwinnen van plekken en ben rond de 20e positie gefinished in de pelotonssprint (kopgroep van 7 sprong laatste 5 km weg). Gezien mijn geringe ervaring met dit soort koersen tevreden. Een leuke kennismaking. De gemiddelde snelheid bedroeg 42,2 km/u en de maximumsnelheid 60,6 km/u.

     

    • NK WFN Achtmaal, bron: Paul Suijkerbuijk
      NK WFN Achtmaal, bron: Paul Suijkerbuijk
    • NK WFN Achtmaal, bron: N.N.
      NK WFN Achtmaal, bron: N.N.

  • Ronde van Oosterhout-Weststad

    31 juli 2011 – Oosterhout (NB)

    Eerste wedstrijd sinds een maand, gelukkig op een breed industrieparcours met goed lopende bochten. Aangename temperatuur, geen regen en weinig wind. Aan het vertrek stonden 46 coureurs, uit allerlei competities. Hard zou het gaan, dat was zeker. Erg benieuwd welk effect mijn dagelijkse Loperkoning (9 km klimmen op 18 km route) regentrainingen van afgelopen week zouden hebben.

    Vorig jaar heb ik in deze ronde door spoorellende noodgedwongen mijn eerste keer met de BWF Amateurs meegereden, in stromende regen. Destijds werd ik gedubbeld, omdat ik vanaf Tilburg in alle haast al de nodige energie verspeeld had. Op de heenweg naar het parcours op het industrieterrein van Oosterhout werd ik deze keer onbedoeld begeleid door een collegarenner, maar de weg weet ik nu.

    Nog voor de wedstrijd hoorde ik mijn naam roepen en zag een renner en vader, die ik beide van het parcours op Lindenholt kende, staan. Even bijgekletst en naar de start gereden. Bij het opstellen op de eerste rij terecht gekomen. Start…snel inklikken…hoorde wat gerommel achter mij van misklikkende pedalen…gas geven dus.  Toen ik een halve ronde later achterom keek was slechts 1 renner mij gevolgd en het peloton zag ik niet meer.

    Tja, er stond weinig wind, dus samen draaien dan maar. De samenwerking ging bijzonder soepel. Punten voor de leidersprijs lagen op zijn stuk, dus dat liet ik zo. Wanneer je deelt en wordt bijgehaald, heb je allebei te weinig. Met boven de 43 gemiddeld zijn we 10 ronden, tot de eerste premiesprint, voorop gebleven. Daarna kwamen er 6 hardrijders aansluiten en ging het gemiddelde naar +44 km/u. Wel mijn aflossingen kunnen doen, maar dit ging wel erg hard.

    Halfkoers hadden we het peloton weer te pakken, nu ging het lastig worden, want steeds als er coureurs wegsprongen liep je het risico dat er een van de kopgroep bijzat. Daarnaast moest ik er voor zorgen niet naar achteren gedrongen te worden. Bij de volgende premiesprint mocht het peloton ook meesprinten. Als eerste de bocht door, aanzetten, gat, zitten, aanzetten, naar links: binnen.

    Drupsgewijs ontsnapten nu renners van het peloton en 2 man van de kopgroep staken onhoudbaar over. Rijden voor de 3e plek. Nadat het peloton afgesprint was, moesten de 2 kopgroepen nog 5 ronden. Intussen had ik kramp gekregen, dit zou een zware finale worden. Bij reageren op een uitlooppoging gaf ik een latende renner in de binnenbocht te weinig ruimte toen buitenom kwam. Ga ik niet meer doen. Deze renner werd uiteindelijk 3e.

    Een volgende demarrage voor plek 4 konden de overige 4 niet counteren. Het werd dus een groepssprint voor plek 5 t/m plek 8. Intussen had ik door de vroege ontsnapping met 2 man, de aansluitende met 8 man en de 3 premiesprints geen versnelling meer over. Door kramp kreeg ik alleen 55×11 rond (langzaam). Bij het ingaan van de laatste bocht de sprint van kop af aangegaan in de hoop dat de andere 3 ook moe waren, maar nee, ze kwamen er makkelijk overheen. Gemiddelde: 44,5 km/u, maximum: 56,7 km/u, 8e van de 46 renners. Zeer tevreden.

    • Ronde van Oosterhout-Weststad, bron: Jeroen Rovers
      Ronde van Oosterhout-Weststad, bron: Jeroen Rovers
    • Ronde van Oosterhout-Weststad, bron: Jeroen Rovers
      Ronde van Oosterhout-Weststad, bron: Jeroen Rovers
    • Ronde van Oosterhout-Weststad, bron: Jeroen Rovers
      Ronde van Oosterhout-Weststad, bron: Jeroen Rovers

  • Omloop Liesbos

    3 juli 2011 – Breda

    Gemiddelde snelheid: 41,5 km/u. Maximumsnelheid: 61,2 km/u. 32 renners aan de start van een 4,5 km lange prachtige omloop. Wel veel wind op de kant. Het hele peloton bleef uiteindelijk bij elkaar (behalve de winnaar), dus dat werd een massasprint. In eerste instantie zat ik goed geplaatst, maar in de bochtige laatste kilometer heb ik geen risico genomen: 14e plaats. 2e positie in klassement gehandhaafd.

    Na een aantal wedstrijden achter elkaar afgelopen week niet veel getraind. Zeker de westrijden in Hoeven en Rijen hebben hun tol geeist. Voor vandaag had ik maar 1 doel: uitrijden bij de eerste 15 en een premiesprint meepakken. Daarvoor was het nodig op het slingerende open stuk achter op het parcours steeds goed geplaatst te zitten. Hier werd namelijk bijna elke ronde een aanval geplaatst.

    Nieuwe pedalen en ketting, fiets afgesteld en overschoenen aan. Trainingsmaat B. stond bij de finish klaar met mijn reservefiets, zodat ik in het geval van een lekke band, of andersoortige pech snel kon wisselen (thanx!). Behalve de premiesprint heb ik me deze zondag beperkt tot gaatjes dichtrijden en volgen. De teller ging regelmatig boven de 50 km/u in dit sterke deelnemersveld met een aantal ploegen van 3 of 4 man. Doel gehaald, in zo’n omloop moet je niet gaan experimenteren, want je ligt er zo af: tevreden.

    • Omloop Liesbos, bron: BWF
      Omloop Liesbos, bron: BWF
    • Omloop Liesbos, bron: Bram van Rens
      Omloop Liesbos, bron: Bram van Rens
    • Omloop Liesbos, bron: Bram van Rens
      Omloop Liesbos, bron: Bram van Rens

  • Ronde van Rijen

    26 juni 2011 – Rijen

    Klinkers, 1200 meter parcours en 6 krappe bochten. Met 55 ronden komt dit op een bochtentotaal van 330! Een bochtenwonder als ik verliest minimaal 5 meter in de 2 lastigste bochten. Aan de start stond ik al op een halve ronde achterstand ;-). De wind was nagenoeg afwezig, dus intervallen was het devies; en niet in de weg rijden. Mooi weer, dat zou het worden vandaag, maar wel bedompt. 20 coureurs aan de start.

    Bij het inrijden had ik al gemerkt, dat met al dat gedraai, het zaak was om energie te sparen voor het laatste deel van de koers. Op dit rondje zou de boel gegarandeerd uiteen klappen. De eerste helft van de wedstrijd heb ik achter aangepikt, na een keer een versnelling op kop geplaatst te hebben, waarna ik direct klem kwam te zitten in een rechtse bocht met gevloek tot gevolg.

    Achteraan rijden is link, er zat echter niets anders op. En jawel: gelost met een handvol renners. Op een of andere manier, en niet door mijn inspanning, kwamen we toch weer aansluiten bij het peloton. Toch maar naar voren. Premiesprint voor drie in aantocht, zou ik in ieder geval nog iets hebben. Twee man weg en vier man voor mij, snel op de elf, rotbocht door en aanzetten over de klinkers, o-ja, put, springen. Gehaald.

    Het spel van ontsnappingen en aan de rekker leggen ging door met als resultaat dat het peloton in drie stukken brak. Ik zat in het laatste deel. Op een gegeven moment sneed ik op kop de rotbocht aan en hoorde ik achter mij: “de bocht inkijken”. Dat was het, ging gelijk een stuk beter. Doordat ik beter door de bochten ging had ik energie genoeg om samen met een andere renner het 300 meter grote gat naar de tweede groep te dichten. Mhm.

    De nationale WFN kampioen zat ook in deze groep en het was wachten op het moment dat hij met hoge snelheid de oversteek naar de kopgroep ging maken. Tjak! mee met die handel. De snelheid liep snel op richting 55 km/u, aanhaken en niet overnemen, dit ging rap zo. Na een ronde kwam de kopgroep al in zicht, beter. Laatste stukje wel dichtgereden. Finale. Geen goed idee om mezelf (en anderen) klem te zetten in de laatste bocht. Ben als zevende gefinisht van de kopgroep van tien. Maximum snelheid: 60,7 km/u, gemiddelde snelheid: 41,8 km/u.

    • Ronde van Rijen, bron: BWF
      Ronde van Rijen, bron: BWF
    • Ronde van Rijen, bron: Jeroen Rovers
      Ronde van Rijen, bron: Jeroen Rovers
    • Ronde van Rijen, bron: Jeroen Rovers
      Ronde van Rijen, bron: Jeroen Rovers

  • Ronde van Hoeven

    19 juni 2011 – Hoeven

    Regen….geen regen…..regen…..geen regen. Tja, nat werd je toch vandaag, of je nu boodschappen doet, of gaat koersen. Vandaag een mooie driehoekige, 4 km lange polderomloop buiten de bebouwde kom van Hoeven. Wind zou zeker een rol spelen, regen ook, kijken of ik deze wedstrijd uit kan rijden. Armstukken, beenstukken en overschoenen in de wedstrijdtas en hopen dat mijn fiets een beetje goed aankomt, zonder dat de ketting, velgen en remmen vol zand zitten.

    Koud was het niet, een graad of 15, buienradar zal goede zaken gedaan hebben vandaag. Vorig jaar probeerde ik in de laatste ronde, in een alles of niet poging, voorop te blijven bij de BWF trimmers. Achter op het parcours is echter een rechte weg langs een aantal stallen waar de wind pal tegen stond, zo ook vandaag. Tegen is echter niet “op de kant”, dus degene die zo stom is om voorop te rijden is de sigaar.

    Op de heenweg al een andere renner tegen het lijf gefietst, die speciaal de omlopen uitkiest. 23 amateur starters vandaag, het merendeel categorie polderbeul. Vandaag had ik mij voorgenomen om niet aan de rekstok te gaan hangen en vol gas te geven, uitstappen? Jammer dan. Toen 3 man het hazenpad gekozen hadden en een andere renner in de achtervolging ging op het slingerende stuk wind mee/tegen, ging ik in mijn eentje er achteraan op de grootste versnelling. Ze zullen toch moeten kiezen achter wie ze aanfietsen, misschien lieten ze me lopen. Ben geen erkende polderbeul, maar nee.

    Toen ik overlopen werd riepen ze: “ we zijn los” , OK, was dus toch ergens goed voor. In de polder betekent dit dat de rest niet meer terug komt. De ontsnapten trokken evenwel goed door. Telkens als we in de buurt kwamen zetten ze weer aan. Zeker op het stuk wind tegen was niemand van de achtervolgers geneigd hard op kop te rijden. De tussenkomende premiesprint voor de eerste 5 meegepakt met plaats 4, maar het jagen mocht nu wel eens afgelopen zijn. Na een stuk hoge snelheid op kop wind mee, uiteindelijk, doende alsof het een helling was, het gat wind tegen gedicht en mijn fiets voor het duo koplopers geparkeerd.

    Direct een nieuwe forse uitlooppoging van een ploegmaat van de ex-koplopers , die natuurlijk niet had hoeven rijden. Niet aan mij. Na een tijdje op mijn lazer gehad van de achtervolgingskapitein dat ik niet zo hard op kop moest fietsen. Ja, ongelukje, zag een wiel achter mij, maar daarachter zat blijkbaar niets. Geen probleem. Blijkbaar nog een premie meegepakt. Tijd voor de eindsprint. Wegens de gevaarlijke bocht ging ik op kop rijden, om niet vol remmend deze aan te moeten snijden. Treintje kwam langs, nou ja prima. Nog 3 man ingehaald in de eindsprint dus 7e plaats. Uitgereden! Daarna nog even gezellig nagepraat met enkele renners in het cafe, wat als permanence diende. Net zo belangrijk. Gem: 39,7, max: 58,2 km/u.

    • Ronde van Hoeven, bron: BWF
      Ronde van Hoeven, bron: BWF
    • Ronde van Hoeven, bron: BWF
      Ronde van Hoeven, bron: BWF
    • Ronde van Hoeven, bron: BWF
      Ronde van Hoeven, bron: BWF

  • Ronde van Lepelstraat

    12 juni 2011 – Lepelstraat

    Op de amateurkalender van district Zuid West stond vandaag ook een KNWU wedstrijd in Oudenbosch, in de buurt dus. Daarom had ik afgelopen week gemaild met de BWF, of de koers in Lepelstraat wel doorgang zou vinden. Ik was niet de enige. Gelukkig hielden het bestuur en organisatie de poot stijf. Met het opmaken van de BWF kalender was er nog geen sprake van een KNWU wedstrijd. Beter, een gezellige dorpsronde van 1800 meter met 4 mooie goedlopende bochten en klinkers in de finishstraat. Niet om de hoek en spooronderhoud, maar wel mooi weer en vrije dagen door Pinksteren.

    Aan de start stonden slechts 10 amateurrenners. Nou ja, iedereen prijs, laten we maar zeggen. Het regelmatigheidsklassement gaat voor de helft over klasseringen. De andere helft gaat over regelmaat in deelname. Zeker nu halverwege het seizoen een kwestie van motivatie, planning en fitheid. Het was kermis in Lepelstraat en het publiek kwam niet voor niets. Het tienkoppige peloton ging er voor zorgen dat er gekoerst werd. De jury had besloten om de afstand met 10 kilometer in te korten. Wel bleven de 5 premiesprints gehandhaafd.

    Direct vanaf de start werd gedemarreerd. Ik was mee, de benen voelden echter niet super. Zaak om te focussen op de premiesprints en op de renner met 3 punten achterstand in het BWF amateurklassement. Een uitgelezen kans om rechtstreeks te duelleren met deze rappe man. De eerste premiesprint lukte het me niet, geen nood, er was premie voor de eerste 3. Daarna heb ik door de jacht op de koplopers niet deelgenomen aan de 2e premiesprint.

    In de 3e premiesprint was ik de snelste van de achtervolgers, premie nummer 2. Zo’n sprint kost kracht dus toen er 3 groepen ontstonden zat ik in de laatste. Met weinig deelnemers moest iedereen aan de bak. Status: 8 kikkers in de kruiwagen en 2 weg. Een van de rouleurs greep voor de 4e premiesprint zijn kans door halverwege de ronde van achteruit te demarreren. Ik kwam op dat moment van kop, maar kon met een jump aanpikken, zonder dat hij het in de gaten had. Hij trok dus door terwijl ik in zijn wiel zat. Tja, opschakelen en 10 meter voor de streep nog een jump. Geen schoonheidsprijs, wel premie.

    Leuk dat premiejagen, maar de anderen gingen aan de boom rammelen. Een derde renner slaagde erin om aan te sluiten bij de 2 koplopers. De 5e premiesprint was voor de eerste 5 renners, 3 weg, ik kwam als 4e over de streep. Tijd om te drinken. Bril zat vol zout dus die kon af, was goed gaar. De rappe man op 3 punten achterstand in het klassement had dit goed in de gaten. Hij trok flink door. Ja, dat hoort erbij, voortaan mijn bril ophouden, kon ternauwernood aanpikken. Iedereen vond het mooi geweest nu en draaide keurig met korte beurten de koers uit.

    In de laatste ronde sprong een coureur weg, podiumplaatsen waren al vergeven. Ik ging er i.g.g. niet achteraan. Ik wilde een laatste krachtmeting in de eindsprint. Als eerste de bocht door….de klinkers op….schakelen en aanzetten van kop af….link, met een sprinter in je wiel….accelereren met die hap….zitten opschakelen en kijken….had hem uit het wiel gereden….het was nog niet gedaan….nog een keer staan dan maar….ik zag dat hij op stoom kwam….laatste keer aanzetten….net gered! Tevreden, een punt uitgelopen i.p.v ingeleverd. Wel nogal resultaatgericht gereden.

    • Ronde van Lepelstraat, bron: N.N.
      Ronde van Lepelstraat, bron: N.N.
    • Ronde van Lepelstraat, bron: N.N.
      Ronde van Lepelstraat, bron: N.N.
    • Ronde van Lepelstraat, bron: N.N.
      Ronde van Lepelstraat, bron: N.N.

  • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei

    29 mei 2011 – Breda

    Waar vorig jaar het BWF kampioenschap betwist werd op het polderparcours tussen de bonenvelden van Chaam, stond in 2011 een supersnel asfaltrondje van 1000 meter, met relatief brede wegen op het programma. Met de regen van vorig jaar, kon ook het weer niet tegengestelder, kortom: 260 keer sturen, kort optrekken en uitrollen in een stadsomgeving met lopende, droge en geveegde bochten. Dat leek me wel wat.

    Aan de start van de Ronde van de Blauwe Kei stonden weliswaar 31 amateurs, maar daarvan konden slechts 9 kampioen van de Brabantse Wielerfederatie worden. Dit heeft te maken met het feit dat BWF wedstrijden, zoals het een ‘wilde bond’ betaamt, ook bevolkt worden door KNWU, TMZ, WVAN en NWB licentiehouders. Altijd een mooie mix van renners die zin hebben om die specifieke wedstrijd te rijden.

    Vanaf de start werd door het peloton direct begonnen aan het spel van ontsnappen, bijhalen en stilvallen. Beter. Niks op het kantje, niks harmonica. Wel wind tegen in de finishstraat, dus de eenzame aanvallers in de eerste helft van de wedstrijd waren in het nadeel. Zelf heb ik in deze fase 3 ronden alleen vooruit gereden. Trainingsmaat B. stond namelijk klaar met zijn camera om het door hem ontworpen snelpak, met zijn naam erop op de camera vast te leggen.

    Mooi, dat zat erop. Het middenstuk van de wedstrijd werd voor mij gedomineerd met volgen en de heftige intervallen door aanvallen van de gevestigde teams te overleven. Rits van mijn snel(kook)pak open en mijn helm wat losser. Tot nu toe zat ik er nog steeds bij. Wat mij dit jaar opgevallen was op de criteriumparcoursen, is dat renners deze met dezelfde rijstijl afwerkten als polderomlopen. Hier zat een mogelijkheid. Zelf rijd ik zo lang mogelijk licht en wissel ik vaak van houding met als beloning af en toe de 13.

    Toen de in mijn ogen beslissende aanval vertrok ben ik er op de 11 langs het peloton met 55 km/u naar toe gereden. Ik wil alleen in een aanval zitten als ik ook wat bij kan dragen. In mijn geval is dat het snel uitbouwen van de voorsprong met hogesnelheids- kopbeurten en tussendoor herstellen. Dit gebeurde. Met 9 man los en het peloton uit zicht. Ik ging i.i.g. voor een top 10 klassering, maar tijdens het rondjes rijden realiseerde ik mij dat er slechts 3 BWF licentiehouders bij zaten.

    Toen 3 andere renners ontsnapten, koos ik voor krachten sparen, ik reed immers op krediet. Ook toen de WNF kampioen (ook BWF licentiehouder) naar de 3 toe reed, moest ik passen en dit gaf ik ook bij mijn medeaanvallers aan. Ik zat aan mijn limiet en vond het wel mooi geweest. 6 ronden voor het einde kreeg ik last van kramp. Jammer dan, schoen losser en sporadisch overnemen, met de belofte de sprint als eerste aan te gaan. Achteraf was ik niet de enige met kramp, wist ik veel.

    In de daguitslag eindige ik als 7e, maar van de BWF licentiehouders eindigde ik als 2e! Top 10 en ook nog podium. Uitermate tevreden. Je moet binnen je grenzen blijven, maar af en toe moet je ze ook overschrijden. Dit is goed afgelopen. Andere scenario’s: lossen uit de kopgroep, of alleen kunnen aanklampen met witte knokkeltjes. De 5 korte heuvelstrainingen van afgelopen week hebben hun effect niet gemist. Max: 59,7 km/u.

    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
    • BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens
      BWF Kampioenschap Breda-Blauwe Kei, bron: Bram van Rens

  • Ronde Haagpoort

    22 mei 2011 – Breda

    Aan het vertrek stonden ongeveer 50 starters, waarvan 25 de koers  hebben uitgereden. 1200 meter klinkers, 6 bochten, waarvan 1 van 180 graden en 6 verkeersdrempels. Met 66 ronden te gaan komt dat al snel op een totaal van 380 bochten en 380 verkeersdrempels in 2 uur tijd, dus 2 uitersten in 1 week: van extreem polder naar extreem stad.

    Via Venlo naar Breda gereden, onderhoud, voor mijn eerste KNWU koers bij de Amateurs. Toch heel benieuwd. Transponder om, rugnummer op en achteraan opstellen in mijn nieuwe pak. Doordat de trein vanuit Nijmegen een half uur te laat was, toch krap. Direct na het startschot ontstond er een opstopping bij de eerste bocht. Dit leek wel een cyclocross.

    Na 30 kilometer begonnen al veel renners af te stappen op dit zware klinker…, drempel… en bochtenparcours. Geen zin om in een hek te vliegen. In de bochten kwam ik duidelijk te kort, net als veel anderen. De conditie was echter goed, dus ik heb de laatste helft van de wedstrijd in mijn eentje rondjes gedraaid, de rest van de bus was na aanhaken bij een snellere groep blijkbaar uitgestapt, of achter mij verdwenen.

    Hoewel niet mijn wedstrijd, was het goed om te oefenen voor de Lingetrappers tijdrit. Ook een keer 80 km uitrijden leek mij een goed plan, daarnaast is het BWF kampioenschap op de Ronde van de Kei volgende week ook een criterium met veel aanzetten, wel een stuk beter lopend trouwens. Tevreden (23e). Hoorde in ieder geval bij de 25 uitrijders. Dat is ook belangrijk. Volgens MyLaps was mijn gemiddelde snelheid 41 km/u.

    • Ronde Haagpoort, bron: Jeroen Rovers
      Ronde Haagpoort, bron: Jeroen Rovers

  • Ronde van Snijders

    15 mei 2011 – Chaam

    Vorig jaar werd rond dit tijdstip het kampioenschap van de Brabantse Wielerfederatie verreden onder erbarmelijke weersomstandigheden (12 graden, stortregens en veel wind). Een keiharde koers door het buitengebied van Chaam met een loeiharde wind dwars op het lange slingerende stuk naar de finish. Deze heb ik toen met achterstand uitgereden bij de 50-.  Nee, een echte polderbeul zal ik nooit worden.

    Een jaar later: 14 graden met dreigende wolken en regen als voorspelling. Het zal toch niet? Op de heenweg van Breda naar Chaam, via Galder bijna in Belgie uitgekomen. Al de nodige energie verspeeld met 35 kilometer op de teller inclusief Groesbeek – Nijmegen. Waarom wil ik deze wedstrijd eigenlijk zo graag rijden? Omdat deze omloop een van de mooiste BWF parcoursen is. Alle wegen zijn geasfalteerd, even breed en obstakelvrij. Prachtige omgeving en nette geveegde bochten.

    Vanaf de start begonnen direct de aanvallen om niet meer te stoppen. Slechts een keer brak het peloton in twee stukken, na een half uur. Ik zat met de helft van de renners in het tweede peloton. Er werden wel pogingen gedaan om het gat te dichten, maar om een of andere reden schoot dit niet echt op.

    Renners begonnen om zich heen te kijken, en niet de minste. Mhm, tijd om te kiezen: of een uur lang achter het eerste peloton aanjagen. Dat doen ze gerust. Of het op een lang stuk wind mee met hoge snelheid zelf dichtrijden. Liever dat laatste. Zo gezegd, zo gedaan. Daarna kalmeerde de boel en kon ik mooi even uitrusten van de geleverde inspanning.

    Omdat het peloton bijeen bleef, werden de aanvallen steeds venijniger, rekening houdend met waar het het meest pijn zou doen. Feest, een criterium op een polderparcours. Met name de laatste bocht voor de finish, gecombineerd met het stuk wind tegen, en een open stuk na een stal met nog hardere zijwind was echt zwaar, te zwaar voor mij.

    Na 15 van de 19 ronden moest ik daar de rol lossen met totaal verzuurde benen en romp. Gelukkig hoefde ik daarna nog slechts 2 ronden alleen om geklasseerd te worden. 22e van de 31 starters. Gezien de omstandigheden, toch tevreden. Deze koers was op het scherpst van de snede om de verhoudingen voor het BWF kampioenschap over 2 weken af te tasten. Gemiddelde snelheid: 41,3 km/u, maximum snelheid: 57,7 km/u.

    • Ronde van Snijders, bron: BWF
      Ronde van Snijders, bron: BWF
    • Ronde van Snijders, bron: BWF
      Ronde van Snijders, bron: BWF
    • Ronde van Snijders, bron: BWF
      Ronde van Snijders, bron: BWF

    De outfit voor 2011 is binnen. Hieronder een impressie:

    • Outfit Bram van Rens, bron: Bram van Rens
      Outfit Bram van Rens, bron: Bram van Rens
    • Outfit Bram van Rens
      Outfit Bram van Rens
    • Outfit Bram van Rens, bron: Bram van Rens
      Outfit Bram van Rens, bron: Bram van Rens
    • Outfit Bram van Rens, bron: Bram van Rens
      Outfit Bram van Rens, bron: Bram van Rens
    • Outfit Bram van Rens, bron: Bram van Rens
      Outfit Bram van Rens, bron: Bram van Rens
    • Outfit Bram van Rens, bron: Bram van Rens
      Outfit Bram van Rens, bron: Bram van Rens

  • Ronde van St. Willebrord

    1 mei 2011 – St. Willebrord

    Bij het inrijden viel me op dat het 1,1 km lange parcours erg goed liep, geen bizarre bochten of abrupte versmallingen. Een perfect rondje om de basiliek i.p.v kerk (verschil moet er zijn), over strak gelegde klinkers in de kom van Sint Willebrord. Het weer werkte mee: 23 graden, veel wind, maar niet hinderlijk, zolang je tenminste niet op kop rijdt.

    Vrij snel namen de 3 koplopers een ronde voorsprong. Omdat dit de tweede koers dit weekend was, had ik mij voorgenomen om te volgen, maar wel op mijn positie te letten. Dit ging wonderwel goed, mede door het patroon van stilvallen-demareren, typisch voor een criterium. Belangrijk is daarbij zo klein mogelijk te rijden met hoge rotatie, om je spieren te sparen: optrekken-herstellen.

    Door de wedstrijd gisteren hoefde ik in het begin niet direct over de richel, dat was een groot voordeel. De 10 mueslirepen die ik in de trein soldaat gemaakt kwamen erg goed van pas bij dit korte werk. Staand veel gaten tegen de wind in dichtgeramd met 43 km/u en met wind mee met 55 km/u (max 57,7 km/u). Het koersverloop lijkt nog het meest op een kruiwagen vol springende kikkers.

    Op het einde was het niet geheel duidelijk wanneer er afgesprint moest worden, dus de laatste wedstrijdpremie werd zonder sprint voor mijn neus opgepeuzeld: 16e plaats, ook zeer ok, puntje minder dan. Soms moet je net iets beter luisteren in het leven, maar ja, sta na 5 wedstrijden toch 10e in het BWF Amateurklassement. Tevreden.

    • Ronde van St. Willebrord, bron: Jeroen Rovers
      Ronde van St. Willebrord, bron: Jeroen Rovers
    • Ronde van St. Willebrord, bron: Jeroen Rovers
      Ronde van St. Willebrord, bron: Jeroen Rovers
    • Ronde van St. Willebrord, bron: Jeroen Rovers
      Ronde van St. Willebrord, bron: Jeroen Rovers