Categorie: Trimmers
-
Rund ums Tönnissen Center
21 augustus 2016 – Kleve
Spekglad tijdens 18. Klever Radrennen, in de tweede bocht al dwars op de baan. Een renner van TWC ’t Verzetje schaarde zelfs op een recht eind. Naheffing van de Duitse wielerbond. Ook dat is een Europa. Gelukkig hebben we de foto’s nog.
-
Ronde van Sprundel
16 juni 2016 – Sprundel
Sprundel had een wonderkruis, net als Kranenburg, maar ook een -Nassau en -Hertog deel vergelijkbaar met Baarle.
-
Ronde van de Blauwe Kei
5 juni 2016 – Breda
De Blauwe Kei in Breda was dus een middeleeuwse hoeve. Nu decor voor een jaarlijkse BWF wielerronde over strak asfalt in de gelijknamige wijk.
-
Oosterhout-Warande
17 april 2016 – Oosterhout (NB)
Op de wisselvallige aprilzondag van de Amstel Gold Race maak ik voor het eerst kennis met het clubparcours van vereniging De Jonge Renner in Oosterhout, luisterend naar de naam de Warande. Waar de meeste circuits aangelegd zijn op een stuk wasteland langs de snelweg of spoorbaan, lijkt deze omgang meer op de Efteling inclusief idyllische parkvijver, omgeven door bomen. Met 42 starters, waarvan eenderde zuiderburen, lijkt me achteraan hangen op het smalle bochtige asfalt niet echt comfortabel. Zeker niet wanneer de koers direct na het startschot losbrandt. Toch maar naar voren wurmen dan. Wegkomen blijkt lastig. Na de mooie oplopende strook naar de finish wachten twee bochten, die niet voor mij gemaakt zijn, of andersom. In de aanloop naar de sprint moet ik eenmaal mijn handen gebruiken als een renner plots moet uitwijken en voorlangs kruist. In de eindsprint wordt het ook priegelen, dus die volg ik vanaf de tweede rij. Hoewel een prachtig parcours, geef ik de voorkeur aan brede wegen met meer ruimte.
-
Bike Challenge Giro Gelderland
14 maart 2016 – Nijmegen
In het kader van de Giro Gelderland organiseert de Stevensloop als side-event een korte tijdrit van 400 meter op de Voerweg in het centrum van Nijmegen. Dit wordt sprinten tegen de Strava mannen tussen de St. Nikolaaskapel en de Belvedere door. Tot aan 5 januari, toen de regen begon, heb ik structureel kunnen trainen op de Nachtslot routes, maar daarna werd het ronduit onregelmatig. De tijd heb ik gebruikt om een aantal, afgelopen jaren opgemerkte, fenomenen, zoals klimspanning, te verklaren in het Opbergmodel. Trainen in de heuvels van Nederland. Van de week een aantal keer de route Bruurweg ’16 verlegd door, in plaats van de Grotestraat en Lindenberg, de Voerweg te bestijgen. Dit wordt de kleine 42T plaat, zeker als een pijnlijk koude-windoor zich donderdag aandient. Binnen foute ansichtkaarten tekenen dan maar, totdat het wegtrekt. Omdat de zon schittert en het kort is, van start gegaan. Gemiddeld 37 km/u op 4 seconden van de winnaar.
-
Rund ums Tönnissen Center
23 augustus 2015 – Kleve
-
Tijdrit Lingetrappers
6 juni 2014 – Gendt
Voor de 8e keer organiseert de LingeTrappers uit Gendt een vrije tijdrit op de rivierdijk tussen Gendt en Bemmel en terug. De verwachte windkracht valt erg mee, maar toch heb ik constant zijwind in de 36 spaaks wielen van mijn wegfiets. Het ‘lezen’ van de wind is een vak apart, waarin voor mij nog een hoop te leren valt. Zwaartekracht trekt enkel loodrecht op de rijrichting en aan al je moleculen tegelijk, maar varieert met de hellinggraad en is manipuleerbaar door wegstukken rechter of schuiner aan te snijden. Lucht drukt van voren, maar ook van opzij, wervelt en de weerstand neemt exponentieel toe met de snelheid. Dat wordt dus schipperen. Uit de Nijmeegse heuvels staan ook Jaap, Jim, Joren en Bram op een normale racer aan de start in de polder. Warm is het zeker. In 2009 heb ik deze rit gereden, terug over de defensiedijk 38,1 km/u. Op een dergelijk parcours hebben hoge wielen, opzetstuur en druppelhelm zeker een voordeel, maar de prijs en de ombouw wegen voor mij niet op tegen tijdrijden als oefening op een standaardfiets, die flexibel inzetbaar, betaalbaar (< 1000 euro) en duurzaam is. De stuurelectronica heb ik, net als tussentijdse koolhydraten, vorig jaar reeds overboord gegooid. Van omega hartslagmeter naar microavontuur, ook dat is sport. In het multidisciplinaire 55-koppige startveld laat de organisatie elke deelnemer het evenement op zijn of haar manier benaderen en voor iedereen is plaats, voor mij bijvoorbeeld een 21e met gemiddeld 39,3 km/u over 20,5 kilometer dijk.
-
Ronde van Rijen
30 juni 2013 – Rijen
Op de dag van het KNWU NK Masters 30, 40, 50 en 60+ op de Nedereindse Berg organiseert de Vrije Coureur uit Rijen in samenwerking met de Brabantse Wielerfederatie de Ronde van Rijen op een rechthoekig criteriumparcours van 1700 meter. Naast de categorierenners staan daarom ook veel BWF amateurs aan de start. WFN amateurs zijn niet toegestaan bij een KNWU NK, maar andersom, op 18 augustus bij de WFN in Beegden, weer wel. In een BWF B-koers hebben enkel BWF amateurs extra startrecht. Trimmer of amateur, knalhard gaat het sowieso, iedereen heeft twee wielen en trappers bij de BWF.
De snelheid vliegt dus direct de lucht in, wat goed wegkomen moeilijk maakt. Alle bochten lopen als een trein, behalve de laatste bij de overweg, waar je drempelaf overhaaks compleet stil komt te staan. De organisatie heeft de daar aanwezige tralieput zorgvuldig afgedekt met een stuk spaanplaat, very nice. Als er een deuk in zit ben ik onder andere schuldig. Wat me daarnaast opvalt is dat er met enkel BWF licentiehouders in het peloton zeer netjes gekoerst wordt. Ook een keer leuk. Een BWF B koers kent een kortere afstand, namelijk 50 kilometer. Op een of andere manier rijd ik steeds bij de eerste tien. Doe ik normaal nooit.
Een keer ben ik echt weg met een demarrage, maar wel alleen en op het derde, nieuw met klinkers belegde stuk, staat de wind behoorlijk tegen. Bij het sleutelen aan mijn wedstrijdfiets is mijn stuurbocht anderhalve centimeter lager komen te staan, zo kort mogelijk boven het balhoofd, en het zadel iets hoger. Minder comfortabel, maar het stuurt blijkbaar een stuk directer. Ook ben ik van plan mijn systeemwielen met brede aerospaken te vervangen door handgespaakte met een balletjesnaaf. Zo kun je nog eens een in de regen doorgeremde velg vervangen, zonder dat je op de knietjes moet bij de dealer voor een nieuwe. Systeembeslissing.
Na ingelopen te zijn demarreer ik nog een keer, maar tot de tweede premiesprint, die ik win, ben ik voornamelijk mee gaten aan het stoppen. De snelheid blijft onverminderd hoog. Sommige kopgroepjes houden langer stand, maar geen enkele maakt enige kans op een definitieve vlucht. Voor het ingaan van de laatste ronde trek ik na de overwegbocht aan kop hard weg op een klein verzet. Mijn plan is om mee te sprinten voor een top tien plek. Na het dichten van een slotattack, krijg ik een tweede niet meer dicht, ga als zevende de laatste bocht door om als negende te eindigen met meer dan 44 km/u gemiddeld en een trainingsomvang van 13 BEL.
Klim bij Nijmegen 