Categorie: Trimmers

4 april 2013 – Breda

Andere omstandigheden vandaag, althans later op de dag. Voor het middaguur slaat de thermometer op de 90 meter hoge Langenberg, die Nijmegen van Groesbeek scheidt, niet verder uit dan 1,3 graden. In het diepe Hoenderdal is het mistig, op de top zonnig. Aangekomen op het BWF thuisparcours op het Moleneinde schijnt de zon nog steeds, houdt de wind zich koest en vriezen je vingers voor het eerst dit jaar zonder handschoenen niet aan je stuur vast. Aan de start vormen 40 coureurs van de WFN bonden BWF en TMZ een mooi peloton.

Sinds het verleggen van het Moleneinde parcours betekent 50 kilometer wedstrijd 200 keer de bocht door, om de 22 seconden dus. Vooraan gestart kan ik vast gaan oefenen. Ik heb hier anderhalf jaar niet meer gereden. Aan kop merk ik dat de wind toch redelijk tegen staat op de lange finishstrook, het enige stuk waar je snelheid kunt maken. Nadat ik ben overgenomen valt het tot halfkoers niet meer stil. Eigenlijk hetzelfde verloop als vorige week in Zundert, alleen dan zonder rode aardbeien en poedersneeuw.

Ondanks frequente aanvallen komt geen renner weg. Qua tactiek vallen in het peloton nauwelijks expres gaten om daarna te dichten. Iedereen fietst keurig achter elkaar aan zonder grote tempoverschillen. Het gaat gewoon de hele tijd hard, nivellering? Wel zo democratisch! Op acht ronden van het eind weet ik er toch tussenuit de piepen en hoor een familienaam uit de speaker schallen, waarop ik omkijk. De renner die er met mij mee vanonder gemuisd is stelt dat ik de verkeerde achter me heb?!

Na toch nog even in de aanval te zijn geweest worden we bijgehaald. Een laatste poging doe ik op drie ronden van het eind, maar met het ingaan van de slotronde kan het peloton zich wederom gaan opmaken voor een massasprint. Ook deze keer met stevige finalezwabber, waarbij renners de stoep op moeten springen. De gemiddelde snelheid over 50 kilometer bedraagt 42,0 km/u met een maximum van 61,7 km/u. De trainingsomvang is uitgekomen op 16 BEL, 3 x Simpelweg en 2 x Slingerweg.

2 oktober 2011 – Breda

Vandaag is het dan zover, de laatste wedstrijd van seizoen 2011. De Ronde van de Fendert, die volgende week verreden worden zou, is helaas afgelast, wegens gebrek aan sponsoren. Hoewel ik deze dag wel de mogelijkheid heb, om de KNWU Ronde van de Molen in Oosterhout (NB) te rijden, heb ik gekozen voor het snelle asfalt van Moleneind, het thuisparcours van de Brabantse Wielerfederatie. Met 26 graden is het weer nog mooier dan vorige week. Het rondenbord geeft 40 stuks aan, te pedaleren rond het gebouw van UTS Van den Berg. Aan het vertrek staan 44 renners.

Geen “vooraan op de lange baan” vandaag, te warm. De brede finishstraat van Moleneind, met voorafgaand een flauwe bocht, nodigt mij altijd uit tot aanzetten en uitrollen. Een soort van puntenkoers a la Prins Interval. Met 6 bochten op 1200 meter, is wegkomen een kwestie van halfkoers wegglippen en hopen dat het stilvalt. Mijn plan was dus om in de eerste helft, voordat dit gebeurde, met 15 tussensprintjes genoeg punten te sprokkelen voor de leidersprijs. Vaak een motivatieprijs voor diegene van de kopgroep die het meeste werk heeft verricht en aan het einde tekort komt. Meestal een niet-sprinter.

In plaats van zelf proberen weg te rijden, moest ik juist anderen beletten dat te doen. Als er niet weggereden werd, ging ik zelf aan kop de finishstraat door en voerde de snelheid al zittend op. In het begin volstond dit, maar later werd het van kop af sprinten geblazen. Efficient is anders, raar is het zeker, maar het werkt wel. Richting halfkoers maakten zich inderdaad 5 man los van het peloton. 8 ronden voor het einde riep de speaker om dat de andere gegadigden (kopgroep) voor de leidersprijs deze niet meer konden grijpen, mooi gewonnen. Blijkbaar ook nog een premiesprint meegepakt.

Met een kwart ronde voorsprong werd de kans klein dat de kopgroep ingerekend ging worden. Ik ging me opmaken voor de eindsprint door te drinken en goed positie te blijven kiezen. Na enkele uitvallen ging het peloton toch in 2 stukken de laatste ronde in om te sprinten voor plek 6. Ik zat in 3e positie aan….een gouden wiel! De BWF kampioen van de 50- reed vlak voor me. Hij wachtte, wachtte nog meer en zette aan op 150 meter van de streep. Op 50 meter van de finishlijn kon ik uit zijn wiel de groepssprint winnen. Maximum snelheid 60,6 km/u en gemiddeld 42,7 km/u.

27 maart 2011 – Breda

Omdat de 1e Bikelife Ronde van Etten-Leur wegens vergunningperikelen niet door kon gaan, stond vandaag een zogenaamde B wedstrijd op Moleneind ingepland. Hierin starten de trimmers en de amateurs samen om 12.00 uur, voor een wedstrijd van 50 kilometer. Omdat de slag op dit parkoers meestal in de eerste ronden valt, ben ik direct na de start in de aanval getrokken.

Trainingsmaat Bram was voor de gelegenheid gewapend met zijn fotocamera mee richting Breda getrokken en had zich langs het parkoers genesteld. De gemiddelde snelheid lag met 42,5 km/u te hoog om eenvoudig weg te rijden. Enkel demarages van kleine groepjes hielden kort stand. Wegkomen ging lastig worden, dus de koers stond voor mij in het teken van controleren van enkele renners en te focussen op de laatste ronden. Dat dit een risico inhield wist ik van te voren.

In de laatste ronde was het zover, voorin, vlak voor mij, raakten twee wringende renners elkaar bij de versmalling bij het ingaan van de eennalaatste bocht. Met zijn vieren is die bocht te krap met finalesnelheid. Gelukkig kon ik naar buiten sturen en mijzelf de stoep op manoevreren, geluk bij een ongeluk. Einde verhaal. Maximumsnelheid bleef dus steken op 55,2 km/u. Net zoals vorige week was het 13 graden en wederom prachtig weer.