19 mei 2012 – Eindhoven
Of ik van het weekend tijd had…ehm ik dacht zelf aan een criterium in Buchten, of anders de Tour de Leur. De klassiekerploeg van NSWV Mercurius had namelijk een plaats over wegens een reeds geopereerde blessure van de voorzitter Joep. Dat ik dat nog nooit gedaan had en zelfs op mijn eigen ontworpen routes nog verdwaal, maakte geen indruk. Geboekt voor een rit van de ene kerk naar de andere kerk, in plaats van eromheen. Een straatrace met politiebegeleiding en dubbele rugnummers op een geleend teamshirt.
Voor de start kreeg ik van de ploegleider Jan te horen dat de neutralisatie was verlengd tot 6 kilometer en dat het peloton daarna op de kasseienstrook op de kant zou gaan. Bij de start stond ik nog vooraan, maar heb me, de kat uit de boom kijkend, direct af laten zakken tot de laatste posities. Ik ken de manier van koersen tijdens een klassieker niet en weet ook niet hoe er gereden wordt bij de NWB. Tijdens de neutralisatie hoorde ik auto’s, die voor het stoplicht stonden, toeteren, omdat er ineens een club wielrenners voor hun motorkap opdook.
In gezelschap van de pas voor het tweede jaar koersende Koen rondde ik de neutralisatie, waarin hij vorig jaar viel, af. Op de lange kasseistrook na de echte start werd het peloton snel uiteengetrokken. Wil je hier mee, dan zul je van voren moeten zitten. Mecanicien Gert-Jan had de achter- en voorwielen al klaar staan, voor het geval dat er iemand lek zou rijden. Na nog geen 20 kilometer van de start kwamen de volgwagens al voorbij zetten. Das pech, peloton weg. De versnelling en het inhalen van coureurs mocht niet baten.
In een groepje heb ik nog een tijdje in het prachtige weer doorgefietst en ben uiteindelijk in Boxtel beland. Al mijn passen en sleutels had ik samen met 50 euro aan contanten in een waterdichte nektas gestoken. De treinreis heeft 3 uur geduurd en ben niet verder dan station Nijmegen Dukenburg gekomen. Via Joep vernam ik dat Rob, Paul, Thijs en Marcel met twee top twintig plekken geen tijdsverlies hebben opgelopen en dat Larix een heel eind heeft kunnen meekoersen. Erg netjes. Morgen etappe twee. Sommige dingen moet je gewoon nog een keer proberen. Van de 176 starters vandaag reden 117 renners de koers uit.
20 mei 2012 – Eindhoven
Vandaag zou de neutralisatie korter zijn dan gisteren. Zaak was dan ook om niet te ver achterin te starten met de koers. Gisteren liep het traject ten noordoosten van Eindhoven, vandaag ten zuidwesten over de kasseistroken van de Kempen. De te fietsen afstand bedraagt 125 kilometer, waarvan plusminus een kwart bestaat uit tegeltjes, klinkertjes en kinderkopjes. Op ongeveer 10 kilometer ontmoet ik de eerste van de vele val- glij en zwabberpartijen, veroorzaakt door een manier van rijden waarbij men geen rekening houdt met het feit dat een ander een fout kan maken. Meestal gaat het direct mis. Met een verbogen en fors beschadigde drie weken geleden aangekochte wielset en een tik op mijn knie mag ik mij gelukkig prijzen.
Met een zwabberend voorwiel slaag ik wel om terug te komen in het peloton. Na de met bidonnen bezaaide kasseistrook geeft mijn voorband echter de geest. Ik word nog wel keurig gedepanneerd, maar met 60 km/u op 15 centimeter van een bumper terugkeren is mij niet gegeven. Einde straatrace voor kantoorpersoneel van middelbare leeftijd voor mij. Van de NSWV Mercurius ploeg weet Paul een 26e plaats in het klassement te bemachtigen. Heren, bedankt voor de gastvrijheid en goede verzorging. Mede dankzij jullie heb ik het rijden van een (meerdaagse) klassieker kunnen uitproberen. De andere uitdaging dit jaar is het uitrijden van een elitecriterium op asfalt. Mijn trainingsarbeid met veel intervallen en de afstelling van mijn wedstrijdfiets wijzen meer in die richting.
Klim bij Nijmegen 