Klim bij Nijmegen

Tag: rijen-wielrennen-noord-brabant

Wielrennen in Rijen, Noord-Brabant

  • Ronde van Rijen

    30 juni 2013 – Rijen

    Op de dag van het KNWU NK Masters 30, 40, 50 en 60+ op de Nedereindse Berg organiseert de Vrije Coureur uit Rijen in samenwerking met de Brabantse Wielerfederatie de Ronde van Rijen op een rechthoekig criteriumparcours van 1700 meter. Naast de categorierenners staan daarom ook veel BWF amateurs aan de start. WFN amateurs zijn niet toegestaan bij een KNWU NK, maar andersom, op 18 augustus bij de WFN in Beegden, weer wel. In een BWF B-koers hebben enkel BWF amateurs extra startrecht. Trimmer of amateur, knalhard gaat het sowieso, iedereen heeft twee wielen en trappers bij de BWF.

    De snelheid vliegt dus direct de lucht in, wat goed wegkomen moeilijk maakt. Alle bochten lopen als een trein, behalve de laatste bij de overweg, waar je drempelaf overhaaks compleet stil komt te staan. De organisatie heeft de daar aanwezige tralieput zorgvuldig afgedekt met een stuk spaanplaat, very nice. Als er een deuk in zit ben ik onder andere schuldig. Wat me daarnaast opvalt is dat er met enkel BWF licentiehouders in het peloton zeer netjes gekoerst wordt. Ook een keer leuk. Een BWF B koers kent een kortere afstand, namelijk 50 kilometer. Op een of andere manier rijd ik steeds bij de eerste tien. Doe ik normaal nooit.

    Een keer ben ik echt weg met een demarrage, maar wel alleen en op het derde, nieuw met klinkers belegde stuk, staat de wind behoorlijk tegen. Bij het sleutelen aan mijn wedstrijdfiets is mijn stuurbocht anderhalve centimeter lager komen te staan, zo kort mogelijk boven het balhoofd, en het zadel iets hoger. Minder comfortabel, maar het stuurt blijkbaar een stuk directer. Ook ben ik van plan mijn systeemwielen met brede aerospaken te vervangen door handgespaakte met een balletjesnaaf. Zo kun je nog eens een in de regen doorgeremde velg vervangen, zonder dat je op de knietjes moet bij de dealer voor een nieuwe. Systeembeslissing.

    Na ingelopen te zijn demarreer ik nog een keer, maar tot de tweede premiesprint, die ik win, ben ik voornamelijk mee gaten aan het stoppen. De snelheid blijft onverminderd hoog. Sommige kopgroepjes houden langer stand, maar geen enkele maakt enige kans op een definitieve vlucht. Voor het ingaan van de laatste ronde trek ik na de overwegbocht aan kop hard weg op een klein verzet. Mijn plan is om mee te sprinten voor een top tien plek. Na het dichten van een slotattack, krijg ik een tweede niet meer dicht, ga als zevende de laatste bocht door om als negende te eindigen met meer dan 44 km/u gemiddeld en een trainingsomvang van 13 BEL.

  • Ronde van Rijen

    26 juni 2011 – Rijen

    Klinkers, 1200 meter parcours en 6 krappe bochten. Met 55 ronden komt dit op een bochtentotaal van 330! Een bochtenwonder als ik verliest minimaal 5 meter in de 2 lastigste bochten. Aan de start stond ik al op een halve ronde achterstand ;-). De wind was nagenoeg afwezig, dus intervallen was het devies; en niet in de weg rijden. Mooi weer, dat zou het worden vandaag, maar wel bedompt. 20 coureurs aan de start.

    Bij het inrijden had ik al gemerkt, dat met al dat gedraai, het zaak was om energie te sparen voor het laatste deel van de koers. Op dit rondje zou de boel gegarandeerd uiteen klappen. De eerste helft van de wedstrijd heb ik achter aangepikt, na een keer een versnelling op kop geplaatst te hebben, waarna ik direct klem kwam te zitten in een rechtse bocht met gevloek tot gevolg.

    Achteraan rijden is link, er zat echter niets anders op. En jawel: gelost met een handvol renners. Op een of andere manier, en niet door mijn inspanning, kwamen we toch weer aansluiten bij het peloton. Toch maar naar voren. Premiesprint voor drie in aantocht, zou ik in ieder geval nog iets hebben. Twee man weg en vier man voor mij, snel op de elf, rotbocht door en aanzetten over de klinkers, o-ja, put, springen. Gehaald.

    Het spel van ontsnappingen en aan de rekker leggen ging door met als resultaat dat het peloton in drie stukken brak. Ik zat in het laatste deel. Op een gegeven moment sneed ik op kop de rotbocht aan en hoorde ik achter mij: “de bocht inkijken”. Dat was het, ging gelijk een stuk beter. Doordat ik beter door de bochten ging had ik energie genoeg om samen met een andere renner het 300 meter grote gat naar de tweede groep te dichten. Mhm.

    De nationale WFN kampioen zat ook in deze groep en het was wachten op het moment dat hij met hoge snelheid de oversteek naar de kopgroep ging maken. Tjak! mee met die handel. De snelheid liep snel op richting 55 km/u, aanhaken en niet overnemen, dit ging rap zo. Na een ronde kwam de kopgroep al in zicht, beter. Laatste stukje wel dichtgereden. Finale. Geen goed idee om mezelf (en anderen) klem te zetten in de laatste bocht. Ben als zevende gefinisht van de kopgroep van tien. Maximum snelheid: 60,7 km/u, gemiddelde snelheid: 41,8 km/u.

    • Ronde van Rijen, bron: BWF
      Ronde van Rijen, bron: BWF
    • Ronde van Rijen, bron: Jeroen Rovers
      Ronde van Rijen, bron: Jeroen Rovers
    • Ronde van Rijen, bron: Jeroen Rovers
      Ronde van Rijen, bron: Jeroen Rovers