Auteur: Rob Duchateau

  • Hofberg, noordkaap Maas-Rijn (1)

    Stroomafwaarts

    Tot aan 270 CE staan als zodanig gebruikte Romeinse sterkten langs de toenmalige Rijnloop in het huidige Nederland relatief vast. Voor permanente Romeinse militaire controle van de Nederlandse Rijn-Maasdelta na 270 CE resteren enkel aanwijzingen, want versterkingen direct aan de rivier, zoals bij Kalkar (Rijn), Nijmegen (Waal) en Cuijk (Maas) en Goch (Niers) worden stroomafwaarts niet meer toegepast; die grens lijkt gepasseerd.1 2

    Romeinse sterkten na 350 CE

    • Maas-Rijn, Laat-Romeinse castra, castella en burgi (4e eeuw).
    • Nijmegen (Valkhof), ingeschat Laat-Romeins castellum (4e eeuw).

    Stroomopwaarts

    Veel is nog onzeker, maar de Romeinse grenssterkten na 350 CE kunnen zijn bedoeld om het ‘cluster van Trier’ stroomopwaarts van de Maas en Rijn te zekeren. Op de Hofberg (Valkhof) in Nijmegen zijn de omtrek van het muurwerk, daarmee het oppervlak en de muurtorens onduidelijk, net zoals de rivierlopen direct langs de Laat-Romeinse sterkten van Nijmegen en Xanten, die bij Cuijk, Goch en Kalkar wel aantoonbaar zijn.3 4 5 6 7

    Tabellen afmetingen en kenmerken (2)

    Afmetingen

    SterkteMuurwerkOppervlak
    Nijmegen170 x 701,2 ha
    Cuijk110 x 1101,2 ha
    Goch40 x 400,2 ha
    Kalkar170 x 1402,4 ha
    Xanten340 x 34012 ha
    8 9 10 11 12 13 14 15 16 17

    Kenmerken

    TypeStroomBodem
    CastellumWaal (L)Sandr
    CastellumMaas (L)Duin
    BurgusNiers (R)Sandr
    CastellumRijn (L)Terras
    CastraRijn (L)Terras

    Bronnen

    1. Meulen-van der Veen, B. van der (2017). The Late Roman limes revisited, the changing function … . ↩︎
    2. Polak, M. et al. (2019). Tab. 2.1. Frontiers of the Roman Empire, the Lower German Limes, 1, p 60-71. ↩︎
    3. Betouw, J. in de (1805). Nijmegen verdeeld in Wijken, Straaten, Steegen, en Strecken … , p 6. ↩︎
    4. Klostermann, J. (2018). Rheinstromverlagerungen bei Xanten … . Natur am Niederrhein, 33 (1), p 5-16. ↩︎
    5. Preiser-Kapeller, J. (2018). Fig. 15. Networks and the resilience and fall of empires, … . SAGG, 36, p 37. ↩︎
    6. Cohen, K.M. et al. (2010). Fig. 14. Zand in banen, zanddieptekaarten van het Rivierengebied … , p 44. ↩︎
    7. Willemse, N.W. et al. (2019). De vroege Waal bij Nijmegen, stratigrafie, sedimentologie … . RAAP, 3208. ↩︎
    8. Cuijk: Bogaers, J. (1966). Opgravingen te Cuijk, 1964-1966. Nieuwsbulletin KNOB, 7, p 65-72. ↩︎
    9. Xanten: Rüger, C.B. et al. (1979). Die spätrömische Grossfestung in der CUT. BJ, 179, p 499-524 ↩︎
    10. Kalkar: Bödecker, S. et al. (2007). Die Entdeckung des Alenlagers Burginatium-KLK. AIR, 2006, p 107-109 ↩︎
    11. Cuijk: Seinen, P.A & Besselaar, J.A. van den (2013). Verkenning van de Laat-Romeinse … . MIM, 18. ↩︎
    12. Goch: Brüggler, M. et al. (2014). Burgus und Glaswerkstatt der Spätantike bei … . BJ, 214, p 71-127.  ↩︎
    13. Goch: Bakker, B. (2014). Rädchenverzierte Argonnensigillata von Goch-Asperden. BJ, 214, p 135-162. ↩︎
    14. Kalkar: Gerlach, R. & Meurers-Balke, J. (2014). Der Prallhang als Standort. … . AIR, 2013, p 114-117. ↩︎
    15. Xanten: Gerlach, R. & Meurers-Balke, J. (2014). Wo wurden römische Häfen am … . BB, 16, p 199-208.  ↩︎
    16. Nijmegen: Bloemers, J.H.F. (red) (2016). Four approaches to the analysis of (pre-)Roman … , p 175-216. ↩︎
    17. Nijmegen: Braven, A. den (2021). Fig. 2. Charlemagne’s palace at Nijmegen. Dorestad and its … , p 152 ↩︎
  • Klimstorie Eenhoog Nijmegen

    Eenhoog Nijmegen

    Gids met 37 beklimmingen tussen Nijmegen en Kleve met kleurcode E-grijs die hoegenaamd ‘geen naam’ mogen hebben, maar die je wel voelt, zeker als het waait.

    Klimstorie Eenhoog
  • Stijgersgids Klimstagram

    Klimstagram

    Gids met 50 ansichtkaarten van het heuvellandlandschap van Nijmegen en omgeving, rondom de belangrijke heuvelkernen Nijmegen, Groesbeek, Kranenburg en Kleve.

    Stijgersgids Klimstagram
  • Koersatlas

    Uitslagen

    In twaalf jaar (2009-2021) rijd ik 328 wedstrijden, gemiddeld 27 per jaar, behaal vijfmaal het podium in een regionaal klassement (K) en vijftien overwinningen (x) in trimmers- en interclubkoersen, waarvan pakweg de helft met Zwitsalp-training (2011-2016) en de andere helft met Volverde-training (2018-2021). Uit nieuwsgierigheid rijd ik een zestal deels gemixte criteriums bij de elite, het hoogste amateurniveau, waaronder een klimcriterium en neem viermaal deel aan nationale kampioenschappen bij de vrije bond. Over de seizoenen 2009-2021 bedraagt het gemiddelde wedstrijdcijfer (WCF) 5,7.

    Lees verder (1)

    Overzicht

    SeizoenAantalLengteWCF
    2009 (K)4420304,4
    2010 (1)2713405,0
    2011 (1) (K)2816806,4
    2012 (2) (K)3417805,7
    2013 (2)3319406,8
    2014 (1) (K)4022406,7
    2015115506,5
    2016 (1)2111805,5
    20171910605,1
    2018 (3) (K)3517105,5
    2019 (1)156903,7
    2021 (3)2110607,4
    Totaal (15)328172605,7
    • Seizoen 2009 (Arnhem)
    • Seizoen 2010 (Kleve)
    • Seizoen 2011 (Bemmel)
    • Seizoen 2012 (Wijchen)
    • Seizoen 2013 (Breda)
    • Seizoen 2014 (Terheijden)
    • Seizoen 2015 (Kleve)
    • Seizoen 2016 (Effen)
    • Seizoen 2017 (St. Willebrord)
    • Seizoen 2018 (Nieuwegein)

    Wedstrijdverslagen

    Kies locatie (59)
    Kies categorie (3)

    Sportief leven

    Lees verder (4)

    Voetbal en cricket

    Voor mij begon sporten met voetbal, in de F-jes bij een club zonder selectie, gelovend in het collectief. Mijn volgende club deed aan talententraining en sidegames, zoals 4 tegen 4. Hier mocht ik meedoen aan het TV-programma De bal is rond. Ze speelden daar ook cricket. Ik werd Nederlands kampioen 2 tegen 2, onder de coach die met Nieuw Zeeland in het jaar 2000 wereldkampioen zou worden. Ook bij de junioren, waar ik derde divisie landelijk voetbalde, leerde ik dat reizen hoort bij sport op enig niveau. Een spuit bij blessures is mij altijd afgeraden.

    Coachen en cardio

    Na een aaneengeschroefde enkel maakte ik rond mijn twintigste wel kennis met cardio- en intervaltraining op apparaten. Ook het trainen en coachen van lagere seniorenelftallen passeerde de revue. Hier zag ik spelers, waarbij elk ‘talent’ ontbrak, uitermate gemotiveerd om te winnen, ongeacht het niveau. Hiervan leerde ik dat een prestatie neerzetten en de competitie aangaan twee aparte dimensies in het grillige motivatiespectrum zijn. Na nog twee korte periodes selectievoetbal stopte ik definitief en bond recreatief de skeelers onder.

    Wielrennen en heuvels

    Bij het zoeken naar een woning belandde ik met een tweedehands racefiets in de Groesbeekse heuvels. Ik vond de Zevenheuvelenweg wat kort, ging op avontuur -er zijn er vast meer- en eindigde met 9000 hoogtemeters in de Nimmalaya. Vanaf mijn dertigste ging ik ook wedstrijden rijden met een licentie van de vrije bond en haalde, vooral door stabiele deelname, vijfmaal het podium in regionale klassementen en nam viermaal deel aan nationale kampioenschappen van de vrije bond. Na mijn veertigste fiets ik bewust trainingswedstrijden.

    Sport en klasse

    SportJuniorenSeniorenOccasioneel
    Voetbal3e Divisie4e Klasse2e Divisie
    CricketKlasse 2AEerste Klasse
    WielrennenAmateursElite / Beloften
  • NK WFN Rijsbergen-Pannenhoef

    22 juli 2018 – Rijsbergen

    • NK WFN Rijsbergen-Pannenhoef
  • BFW Kampioenschap Hulten

    15 juli 2018 – Hulten

  • Ronde van Oploo

    1 april 2018 – Oploo

    • Ronde van Oploo, bron: Organisatie
  • Rund ums Tönnissen Center

    20 augustus 2017 – Kleve

    • Rund ums Tönnissen Center, bron: Knut-Olaf Müller
  • Zielhorst

    5 augustus 2017 – Amersfoort

    Net als op de Nedereindse Berg wordt op het parcours van WV Eemland in Amersfoort elke zaterdagmiddag een wedstrijd verreden. Ook hier start men in principe met een A, B en C-klasse. Trainingsmaat Bram, die normaal start bij de C’s, valt met zijn neus in de boter, want de C-klasse rijdt niet en de A en B starten samen. Dat is een beetje te veel van het goede, maar hij kan wel alsnog mooi een uur verkeersvrij wielrennen. De wind is grotendeels afwezig en de regen maakt plaats voor de zon. Tot een echte kopgroep komt het niet en het is vooral hollen en stilstaan, zeker na de tussensprints waarvan ik er een met een premie weet af te sluiten. In de finale gok ik verkeerd door mee te gaan met een tegenaanvaller, die stilvalt en ook nog eens expres (?) hindert in de sprint.

  • Nedereindse Berg

    29 en 30 juli 2017 – Nieuwegein

    De hoogste tijd voor een dubbel weekend. Wel zaak om de energie te verdelen over beide wedstrijddagen. Zowel zaterdag als zondag staan pakweg tien renners klaar bij de A’s. Met redelijk veel wind, dreigende wolken, maar een prima temperatuur gaan de koersen van start. In de eerste ronde besluit een eigenwijze renner onderlangs te rijden, zodat het hele veld direct uit elkaar ligt. Wachten bij de streep en aansluiten. Verder in de wedstrijd kom ik als duo voorop, maar na een aantal ronden besluit ik te mikken op mijn sprint en laat me uitzakken. In de spurt verras ik de anderen door vroeg aan te gaan en kan doorrijden tot de streep. Op zondag ga ik niet voluit, maar eindig toch halverwege het deelnemersveld. Als training klim ik op een groot verzet.

    10 juli 2017 – Nieuwegein

    Ongeveer vijftien renners staan aan het vertrek bij de A-categorie en met een heuse Nedereindse strippenkaart in de knip ben ik klaar om te trainen op de Berg. De dag ervoor heb ik samen met trainingsmaat Bram van Rens het Volverde principe in de praktijk gebracht op de Campusbaan. Aanzwengelen tot 45 km/u en staand doortrekken. Hij staat nu op plaats 20 van de 2000 renners. Per ongeluk kom ik in de kopgroep. Mijn laatste koers is de Kasteelronde van Mill, pakweg twee maanden geleden, dus ik spreek af dat zij podium rijden en ik aanhaak. Zo kan ik zien dat mijn vluchtgenoten pas gaan staan op het moment dat ze vertragen op de helling. Ik begin al eerder.

    8 april 2017 – Nieuwegein

    Na een aantal weken Volverde training is ook trainingsmaat Bram van Rens klaar voor een bezoek aan de Nedereindse Berg. Hij zal de sprint van zijn groepje in ieder geval wel weten te winnen, kan ik alvast verklappen. Ongeveer twintig renners staan aan de start bij de A-categorie, die rustig aan begint. Net als een paar andere renners plaats ik enkele aanvallen op het tweede deel van de Col de Hans Spekman, maar deze halen niets uit. In de eindsprint raakt een oververmoeide coureur aan 50 in ’t uur de heg in de afdaling, schuift diagonaal over de baan en neemt een aantal renners mee. Ik klap hard maar gecontroleerd tegen het asfalt en wandel weg met een pleister. Geluk gehad.

    2 april 2017 – Nieuwegein

    Meestal rijd ik op zaterdag op de Berg, maar nu, drie uur vroeger, een keer op zondag. De koers breekt eigenlijk meteen los met opeenvolgende demarrages en doortrekken op kop. Het oversteken naar een aanvaller loopt wonderwel gesmeerd, maar als iets te mooi lijkt om waar de zijn, dan is dat meestal ook zo. Ik blaas de motor op en waai er een half uur later vanaf. Het lijkt alsof Volverde training ergens een automatische begrenzer op non-actief zet. Alles heeft zo zijn bijwerkingen en beperkingen. Voortaan iets meer rekeningrijden en pas in de eindsprint het volledige vermogen aanspreken. Feit is dat de Nederrijnse Opbergtheorie getest kan worden op de Nedereindse Berg.