Auteur: Rob Duchateau

  • NK WFN Breda-Overa

    23 juli 2017 – Effen

    De laatste dag van de Tour de France is tevens de dag van het nationaal kampioenschap van de Wielerfederatie Nederland (WFN). In eerdere jaren vond dit plaats in de maand augustus, maar dit jaar dus in de maand juli. Twee viaducten over de A6 wachten op een beklimming. Op een oprit met een vergelijkbare zwaarte, 2 op een schaal van 1-12 UFL, traint de Nederlandse etappewinnaar in Parijs zijn sprints. Daarvoor moest hij net als Hannibal wel eerst de Alpen over. “I love it when a plan comes together”. Achteraan in een deelnemersveld van pakweg honderd renners haakse bochten door, zonder gedegen voorbereiding in de vorm van voldoende wedstrijden, blijkt voor mij zoals verwacht een brug te ver. Volgend jaar weer van start in een hogere leeftijdscategorie.

    • NK WFN Breda-Overa, bron: BWF
    • NK WFN Breda-Overa, bron: BWF
  • Ronde van Hulten

    16 juli 2017 – Hulten

    Pakweg een dozijn renners aan het vertrek voor de wedstrijd bij de amateurs. Het voor mij nog onbekende parcours in Hulten, ofwel Klein Tilburg, is 3100 meter lang en kent twaalf bochten, waarvan een tweetal smal en haaks, maar vrij van verkeersremmers en dergelijke. Een echte BWF-omloop. Het regent niet, maar in de voorgaande categorie blijken de snelle bochten toch een valpartij te hebben veroorzaakt. De wind speelt vandaag een kleinere rol, dan men op de hoger gelegen open zandrug kan verwachten. Als in onze categorie ook de eerste regendruppels tevoorschijn komen, klapt er vrijwel direct een renner tegen het asfalt in een bocht. Achteraf blijkt deze te zijn aangetikt. Met een aantal andere door de val gehinderde renners rijd ik de koers wel regulier uit.

    • Ronde van Hulten, bron: BWF
    • Ronde van Hulten, bron: BWF
    • Ronde van Hulten, bron: BWF
  • Kasteelronde van Mill

    7 mei 2017 – Mill

    Een drukbezette KNWU-koers met 77 deelnemers aan de start, dus vooral mee- en uitrijden aan de rekker. Ondanks het hoge tempo slaag ik er wel in uit te rijden in een achtervolgende groep.

    • Kasteelronde van Mill. bron: Lander Fotografie / Marc van Zuylen

    Negen Millimeters

    Terreintred

    Tektonisch wielrennen kan niet alleen in Zuid-Limburg, maar tot op zekere hoogte ook in Noord-Brabant. De Peelhorst wordt in het westen begrensd door de Centrale Slenk en in het oosten door de Venloslenk. Bij beide overgangen treedt een terreintrede in het landschap op. Evenwijdig aan de Gravebreuk is door de Maas een terrasrand van pakweg tien meter hoog uitgeschuurd in de Horst van Mill. Kwestie van een ongelijke tred.

    Opperbest

    Door dit hoogteverschil goed kort te sluiten ontstaat een kleine klimring van 1,4 kilometer, de lengte van een criteriumparcours. Als men deze ronde 53 maal aflegt in een wedstrijd van bijna 75 kilometer, wordt een hoogteverschil van 530 meter overwonnen. De gemiddelde stijging van 0,71 % komt overeen met die van een forse Niedering. In theorie is het dus opperbest mogelijk om klimcriteriums te organiseren in het Brabantse landschap.

    Hoogstraat

    De start / finish van dit terrascriterium ligt voor de Sint-Willibrordeskerk op de Burgemeester Verstraatenlaan. Na de start gaat het rechtsaf over de Kerkstraat, rechtsaf naar de Hoogstraat en rechtdoor over de Beerseweg naar beneden. In de vlakte sla je viermaal rechts af naar de Groenedijk, Looijerijweg, Brandsestraat en Pastoor Maasstraat, waar ter hoogte van de bocht naar links de onvermijdelijke opgang naar de streep aanvangt.

    • Parcours Negen Millimeters
    • Beklimming Negen Millimeters
    • Beklimming Negen Millimeters
  • Ronde van ’t Heike

    30 april 2017 – St. Willebrord

    Vandaag op de rol staan 1100 meter in een halve maan rond de Sint-Willibrorduskerk over strak gelegde klinkers op ’t Heike, waar men net als in Groesbeek vroeger bezems bond. Met twee dozijn Amateurs aan het vertrek is de kans op een harmonica-effect niet bijzonder groot. Wel is dit voor mij de eerste koersdag van het jaar 2017 met een temperatuur boven de 20 graden. Hier moet ik elk jaar aan wennen en al helemaal omdat de maanden hiervoor slechts een vergelijkbare dag is geweest. Ik merk tijdens het explosief oversteken naar een groepje in de tegenaanval dat ik tevens pas aan mijn tweede serieuze wedstrijd van het seizoen deelneem. Ik mis hardheid en heb last van de verraderlijke wind op de halve maan. Als de koplopers weer aansluiten gaat het tempo weer de lucht in, om niet meer stil te vallen. Dit is er teveel aan, maar rijd toch uit.

    • Ronde van' t Heike, bron: BWF
    • Ronde van' t Heike, bron: BWF
    • Ronde van' t Heike, bron: BWF
  • Ronde van Galder

    23 april 2017 – Galder

    Inschrijven voor de BWF Ronde van Galder kun je zowel vanuit Nederland als België doen, afhankelijk van welke deur je neemt naar het café. De ligging van het 4600 meter lange parcours is vergelijkbaar met de Boersteeg en Lagewald aan de Duitse grens bij Nijmegen. Als je windmolens langs de weg ziet staan, dan weet je wel hoe laat het is. Polderen op het Brabantse zand. Het is warmer dan vorig jaar, maar niet veel. De wind waait vandaag uit een andere hoek. Met pakweg 35 renners aan het vertrek kan ik wel uit de wind en niet aan het elastiek zitten. De laatste keer waaide ik er namelijk af en dit jaar wil ik hem uitrijden. Nadat een kopgroep van vier vertrokken is, verwacht ik dat de verlatenen het kalm aan doen, maar dat valt tegen. Tot de laatste kilometer blijven de aanvallers in zicht. In de lange eindsprint eindig ik in de tweede helft van het peloton.

    • Ronde van Galder, bron: BWF
    • Ronde van Galder, bron: BWF
  • Herungerberg

    25 maart 2017 – Venlo

    De laatste zaterdagwedstrijd op de Herungerberg start zonovergoten en dat blijft zo. Een groot peloton maakt zich op voor een uur en tien ronden koers op de 800 meter lange brede oval. Er staat nog wind ook. Na een week Volverde training met trainingsmaat Bram van Rens ben ik benieuwd naar het effect. Ik begin in een kopgroep, maar zoals vele daarna, blijkt ook deze geen lang leven beschoren. Wel breekt het peloton zo nu en dan in stukken, waarna een hergroepering volgt. Staand op de pedalen gaat het gaten dichten relatief gemakkelijk. Blijkbaar verzuur je minder snel in een wedstrijd als je elke heuvel die je die week bent tegen gekomen staand op het buitenblad hebt gedwongen. Efficiency is heel wat anders dan effectiviteit. Als de groep aan barrels gaat kies ik voor het laatste. In de eindsprint eindig ik als 12e van 73 vertrekkers.

    18 maart 2017 – Venlo

    Dat de heuvels van Nijmegen en Venlo verschillen qua oorsprong is hieronder reeds beschreven, maar klimmen ze ook anders? De opgang naar de Herungerberg over de Klagenfurtlaan is met de stroken 4 – 8 – 4 % in ieder geval tamelijk bol. Een dergelijke vorm maakt het lastig om het steilste deel te ontwaren, zowel op de fiets als op de kaart. Een vergelijking met bijna 300 Nijmeegse klimvarianten blijkt slechts een overeenkomst op te leveren, de Hundisberg vanaf de Waalkade naar het terras van de Grote Markt. De Holverklef via de Pannenstraat in Groesbeek heeft wel dezelfde vorm, maar de steilste strook bedraagt slechts 6 %. Op de Herungerberg klim je dus anders dan bij Nijmegen. Ik vermoed dat tegen de terrasrand bij Venlo meer van zulke hellingen liggen, maar na een koers in de regen is het weer mooi geweest, desalniettemin 7e van de 18 starters.

  • Moleneind

    12 maart 2017 – Breda

    Met ongeveer 75 renners aan het vertrek een drukke boel op het Bredase Moleneind, waar de Brabantse Wielerfederatie haar derde traininingskoers organiseert. De temperatuur is in vergelijking vorige week meer lente. Na de koers van gisteren heb ik mij voorgenomen de rit in de harmonica uit te zitten. Ook deze week moeten er renners lossen als er flink doorgetrokken wordt vooraan, maar er ontstaan geen echte gaten. Een dozijnsterke kopgroep splitst zich af van het peloton. Mijn inschatting dat ze vertrokken zijn klopt. In de aanloop naar de sprint voor de 13e plaats hoor ik achter mij het geluid van een valpartij door een klapband. Toch maar langs het peloton naar voren dan. Tijdens de sprint word ik niet ingehaald en eindig rond de 25e plaats.

  • Herungerberg

    11 maart 2017 – Venlo

    Sinds de 4.6 aardbeving bij Goch denkt het KNMI dat de Viersenbreuk verder doorloopt naar het noorden. Boven het epicentrum bij Kessel ligt of lag, je verwacht het niet, het Versunkene Kloster, de Romeinse vesting Burgus Asperden, opgeslokt door moeder aarde, of toch het monster van Goch Ness? Tussen Rijn en Maas stroomt de Niers door het Graefenthal, bakermat van Gelderland, te midden van het Krefeld- en Venloblok. Het eerste biedt plaats aan de Niederrheinischer Höhenzug (tot +107 m), gevormd door landijs, met Nijmegen op de noordpunt. De Süchtelner Höhenzug (tot +87 m), tussen Viersen en Herongen is ontstaan door tektonische opheffing van het Venloblok. Op de Herungerberg fiets je dus feitelijk op de noordelijkste echte bergflank van Nederland. Het parcours is echter vlak en in de massasprint finish ik als 16e van de 67 starters.

  • Moleneind

    5 maart 2017 – Breda

    Maart betekent voorjaar en ook een mooi moment voor een eerste koers. Op het programma van de Brabantse Wielerfederatie staat de tweede trainingswedstrijd van het voorseizoen. Met ongeveer 40 renners aan het vertrek ben ik in goed gezelschap en de zon schijnt. Een enkeling waagt zich zelfs in korte zwarte koersbroek met begeleidende ‘happy socks’. Voor mezelf heb ik gewoon mijn zwarte overschoenen en beenstukken uit de kast getrokken, want de regen is nooit ver weg these days. Waar je normaal eenvoudig kunt meedrijven op het brede industrieparcours op het Moleneind, staat de wind vandaag aan de lange zijden op de kant. Hierdoor moeten enkele renners het peloton laten gaan. Welkom in West-Brabant. Het wielerjaar is weer aangesneden.

    • Breda-Moleneind, bron: BWF
  • Nedereindse Berg

    17 december 2016 – Nieuwegein

    Met twee in een kopgroep en toch derde worden. Je moet er maar opkomen. Donkere dagen, maar de temperatuur is allesbehalve laag te noemen. Omdat we boven de grote rivieren rijden, gaat de ronde beneden- i.p.v. onderlangs. Zonder wind lijkt het peloton onbreekbaar gezien de beperkte uitlooppogingen, maar bij een nieuwe glip ik mee in het wiel. De A’s, B’s en C’s rijden apart en dat midden december, niet slecht. Wel blijkt de helft van de renners niet te hebben ingecheckt bij MyLaps, winterfiets? In de laatste ronde weet een achtervolger de oversteek te maken en beslag te leggen op de tweede plaats. Ik kom nog wel naast hem, maar tien weken geen koers, daar wordt je niet per definitie sneller van. Grote plaat heuvelop trainen werkt wel en de gelegenheid maakt de fiets.

    » Uitslag MyLaps

    1 oktober 2016 – Nieuwegein

    A’s en B’s samen onderlangs geeft een gesloten koers. Uiteindelijk een knip weten te maken, waardoor de A’s voorop komen. Binnen de categorie schiet je er weinig mee op, maar koersgewijs wel handig voor de meegeglipte B’s.

    » Uitslag MyLaps

    24 september 2016 – Nieuwegein

    Goed om te zien hoe de @SRAM_WV_Eemland junioren (17-18 jr.) voor elkaar willen werken. En inderdaad in de regel los je een ‘dikbil’ #bergop

    » Uitslag MyLaps

    17 september 2016 – Nieuwegein

    Mooi op de Nedereindse Berg. Eerst @CyclingWebNL competitie, daarna een stuk van de Handbike Marathon kijken #bergop

    » Uitslag MyLaps

    3 september 2016 – Nieuwegein

    Mooi op de Nedereindse Berg. Eerst @CyclingWebNL competitie, daarna een stuk van de Handbike Marathon kijken #bergop

    » Uitslag MyLaps

    27 augustus 2016 – Nieuwegein

    Toch 30 graden op de Berg met op de terugweg de naderende tornado bij Woerden aan de horizon. De gemiddelde snelheid leek in lijn met de hitte: < 40 km/u.

    » Uitslag MyLaps

    25 juni 2016 – Nieuwegein

    Na deze week alles gezien te hebben wat betreft weer, op weg naar waterland in Nieuwegein. Omkleden onder de zeespiegel aan de rand van het Groene Hart, waar de plassen uit de grond opborrelen. Op de Berg is het droog als de renners van de A, B en C-klasse apart vertrekken. Direct ontstaan gaten door om-en-om ping-pong demarrages, aanpoten geblazen. Een soort van Brexit in het klein. Drie man weten een gat te slaan, waarna de koers in rustiger vaarwater belandt. Door stilvallers en uitstappers finish ik op plek vier, na een goede samenwerking met twee andere renners, die weliswaar van hetzelfde team zijn, maar bovenal wielrenner.

    18 juni 2016 – Nieuwegein

    Het voordeel van zomer is dat de regen niet koud is, wat direct ook het grootste nadeel van hemelwater betreft. Op de Nedereindse Berg starten de A, B en C categorie apart. Dit geeft een ander koersverloop met uitvallen en meer in de wind. De B categorie wordt voor halfkoers al ingelopen, dus de snelheid zit er goed in. Eigenlijk iets te snel, want morgen heb ik nog een koers op het programma staan. In de tweede groep plaats ik een ronde voor het einde nog een uitval, word bijgehaald, waarna ik de opvolgende aanval bergop counter. In de sprint houd ik mijn positie. Meer wedstrijd, dan training, maar dat gebeurt geruisloos als je een rugnummer opspeldt.

    11 juni 2016 – Nieuwegein

    Voor het eerst sinds augustus 2015 een weekendbezoek aan de Nedereindse Berg. Utrecht Centraal behoort merkwaardigerwijs in 2016 nu niet direct tot de meest bereikbare plaatsen per trein. Gerommel in de marge. De A- en B-renners starten samen, omdat in Middelharnis het NK Masters op het programma staat, maar de opkomst is alles behalve slecht te noemen. Mijn voornemen is om dit weekend twee koersen te rijden, dus enige slag om de arm lijkt me raadzaam. Na in het kader van de 220 Hi-volt doctrine wat losse flodders afgevuurd te hebben, hobbel ik mee en sprint ik af.